Tekst źródłowy strony Wielcy mistrzowie Templariuszy

'''Poniżej przedstawiam spis wielkich mistrzów [[Templariusze|Templariuszy]] wraz z krótkimi notkami o nich samych i wydarzeniach, jakie miały miejsce za ich kadencji.'''

===   Hugon z Payns 	      (1119-1136) ===

Pochodził z Szampanii.
W 1118 roku składa śluby czystości.
W 1119 roku staje się pierwszym wielkim mistrzem zakonu [[Templariusze|templariuszy]].
Główne wydarzenia za jego panowania:

- spisanie łacińskiej [[reguła templariuszy|reguły zakonu]] (synod w Troyes)
- poparcie Św. Bernarda w "De Laude Novae Militiae"
- budowa "zaplecza" w europie

===   Robert z Craon	       (1136-1149) ===

Pochodził z Andegawenii.
Rycerzem zakonu był przynajmniej od 1127 roku.
Według Wilhelma z Tyru był to "człek pobożny, pokładający ufność w Panu; znakomity [[rycerz]], wybornie władający orężem, szlachetnej postawy i uczynków".
Główne wydarzenia za jego panowania:

- założenie przyczółków na pograniczu Amańskim
- bulle "Omne Datum Optimum", "Milites Templi" i "Militia Dei"
- liczne nadania na rzecz [[zakon rycerski|zakonu]] w europie
- darowizny w [[outremer]] (m.in. Krak de Chevaliers)

===   Ewerard z Les Barres    (1149-1152) ===

Blisko związany z dworem francuskim.
Przez większość czasu przebywał we Francji.
Według Odona z Deuil "czczony być winien za pobożność i za to, iż świecił szlachetnym przykładem"
Był jednym z niewielu uczestników [[wyprawa krzyżowa|II wyprawy krzyżowej]], który nie stracił dobrej reputacji.
W 1152 roku złożył swój urząd i został mnichem w Clairvaux.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- [[zakon rycerski|zakon]] otrzymuje twierdzę w Gazie
- oblężenie Askalonu

===   Bernard z Tremelay      (1153) ===

Pochodził prawdopodobnie z burgundzkiego rodu spod Dijon.
Zmarł podczas wygranego ataku na [[Askalon]].
Główne wydarzenia za jego panowania:

- zdobycie Askalonu

===   Andrzej z Montbard      (1154-1156) ===

===   Bertrand z Blancfort    (1156-1169) ===

W latach 1157-1159 w niewoli muzułmańskiej
Według Wilhelma z Tyru człowiek "pobożny i bogobojny"
Główne wydarzenia za jego panowania:

- reguła wzbogacona o statuty organizacyjne (Les Retraits)

===   Filip z Nabulusu	      (1169-1171) ===

Jedyny wielki mistrz pochodzący ze wschodu (jego ród wywodził się z Pikardi).
Wstąpił do zakonu w styczniu 1166 roku.
Wsławił się udanymi ekspedycjami na Egipt.
Wybrany na mistrza pod naciskiem króla Almaryka.
Zrzekł się funkcji w 1171 roku ruszając z misją dyplomatyczną do Konstantynopola.
Zmarł w tym samym roku.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- wzbogacenie reguły o statuty dotyczące życia codziennego, kapituł i pokut

===   Odon z Saint-Amand      (1171-1179) ===

Również protegowany króla Almaryka (choć nie tak wierny jak poprzednik).
Kojarzony z początkiem pychy i dumy wśród [[Templariusze|templariuszy]].
Wilhelm z Tyru opisuje go jako "męża nikczemnego, dumnego i wyniosłego, nie lękającego się Boga, nie mającego czci dla człowieka a nozdrza rozdymał mu poryw gniewu".
Pojmany do niewoli muzułmańskiej w 1179 roku, gdzie zginął.

===   Arnold z La Tour	      (1181-1184) ===

Doświadczony [[Templariusze|templariusz]], który od 1167 roku był mistrzem Hiszpanii i Prowansji.
Nieuwikłany w politykę na wschodzie, wsławił się jako rozjemca między zwaśnionymi stronami w [[outremer]].
W 1184 roku zabiegał o wsparcie, które miało by pozwolić stawić czoła Saladynowi, konsolidującemu islam.
Zmarł w trakcie podróży 30.IX.1184 roku w Weronie.

===  Gerard z Ridefort	      (1185-1189) ===

[[rycerz|Rycerz]] flamandzkiego lub anglonormańskiego pochodzenia.
Dzięki związkom z hrabią Trypolisu - Rajmundem III szybko piął się ku karierze.
Jako wielki mistrz kojarzony z fatalnymi decyzjami.
Porażka pod Hittinem, za którą odpowiedzialność zrzucano na niego była prawdopodobnie początkiem upadku królestwa.
Poległ podczas oblężenia Akki w październiku 1189 roku
Główne wydarzenia za jego panowania:

- wielka porażka pod Hittinem

===  Robert z Sable	      (1191-1193) ===

Możny andegaweński, wasal Ryszarda Lwie Serce.
Uczestnik III krucjaty.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- przeniesienie kwatery do Akki
- zajęcie Cypru

===  Gilbert Erail	      (1194-1200) ===

Od 1183 był Wielkim Komandorem Jerozolimy.
W latach 1185-1190 mistrz Hiszpanii i Prowansji.

===  Filip z Les Plessis     (1201-1209) ===

Pochodził z Andegawenii.
Przybył na wschód z [[wyprawa krzyżowa|III wyprawą krzyżową]].
Dzielnie odpierał ataki na zakon i zarzuty o pychę i niespełnianie założonej roli.
Starał się nie zawierać sojuszy z muzułmanami, lecz prowadzić regularną walkę.
Zmarł 12.XI.1209 roku.

===  Wilhelm z Chartres      (1210-1219) ===

Wiadomo, że pochodził z rodu związamego z zakonem.
Zmarł podczas wyprawy do Egiptu.

===  Piotr z Montaigu        (1219-1232) ===

Pochodził z Clermont w Owernii.
Jedne z jego braci, Garin, został wielkim mistrzem szpitalników; drugi, Eustorgiusz, arcybiskupem Nikozji.
W latach 1206-1212 był mistrzem Hiszpanii i Prowansji.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- kampania egipska
- zbudowanie Atlitu

===  Armand z Perigord       (1232-1244) ===

Pochodził z Gujenny
Preceptor Sycylii i Kalabrii.
Zaginął podczas klęski pod [[La Forbie]]
Główne wydarzenia za jego panowania:

- budowa twierdzy [[Safad]]
- bitwa pod [[La Forbie]]

===  Wilhelm z Sonnac        (1247-1250) ===

Preceptor Akwitanii
Poległ podczas walk z Egipcjanami.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- [[bitwa o Al-Mansurę]]

===  Renald z Vichiers       (1250-1265) ===

Protegowany króla francuzkiego.
W 1240 komandor Akki.
W latach 1241-1248 komandor Świątyni we Francji.
Za samodzielne paktowanie z muzułmanami upokorzony przez króla francuzkiego.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- poszerzenie reguły o nowe przepisy pokutne

===  Tomasz Berard           (1266-1273) ===

Od początku piastowania funkcji mistrza zakonu nawoływał zachód do wsparcia.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- początek rozpadu enklaw zakonu
- budowa Zamku Pielgrzyma
- utrata wielu fortec, m.in. [[Safad|Safadu]]

===  Wilhelm z Beaujeu       (1273-1291) ===

Preceptor południowych Włoch i Sycylii.
Krewny Karola Andegaweńskiego.
Nim został mistrzem zakonu walczył w [[outremer]] i dostał się do niewoli.
Za kierowanie się własnymi interesami i duże zaangażowanie w politykę, [[zakon rycerski|zakon]] za jego czasów stał się silnie krytykowany.
Większość potyczek, w których brali udział [[zakon rycerski|zakonnicy]], związanych było z tą właśnie polityką i nie dotyczyło muzułmanów.
Główne wydarzenia za jego panowania:

- utrata Akki

===  Tybald Gaudin           (1291-1293) ===

Służył na wschodzie ponad 30 lat.
Będąc wybieranym wielkim mistrzem, był najprawdopodobniej najbardziej doświadczonym templariuszem w [[outremer]].
Za jego czasów zakon stracił ostatnie twierdze.
On sam starał się o wsparcie z Cypru. 
Niczego jednak nie wskórał.

===  Jakub z Molay           (1293-1314) ===

Pochodził z Burgundii.
Wstąpił do zakonu w 1265 roku w Beaune.
Starał się pozyskać sprzymierzeńców dla zakonu i nie poddać go połączeniu z innymi zakonami rycerskimi.
Nie zdołał ochronić [[Templariusze|templariuszy]] przed pragnącym przejąć ich bogactwa królem Francji.
Spłonął na stosie, oskarżony o herezje.
Był ostatnim wielkim mistrzem [[Templariusze|templariuszy]].
Główne wydarzenia za jego panowania:

- kasata zakonu (bulla Vox in Excelso) i przekazanie majątku szpitalnikom (bulla Ad Providam)

----

Bibliografia:
* Malcolm Barber, "Templariusze", PIW, Warszawa, 1999