Tekst źródłowy strony Reguła templariuszy

{{Zalążek artykułu}}

Pierwotna Reguła [[Templariusze|Templariuszy]] powstała w 1128 roku, a jej redaktorami byli uczestnicy Synodu w Troyes.
Podporządkowywała ona [[zakon rycerski|zakon]] władzy kościelnej i przyzwalała patriarsze Jerozolimy na uzupełnianie tekstu synodalnego.

Bracia musieli uczestniczyć nabożeństwach odprawianych przez zakonnych kleryków lub też, jeśli byli w podróży, przykazane im było odmawianie trzynastu "Ojcze Nasz" na jutrznie, siedmiu na godzinki, dziewięciu na nieszpory.
W przyjmowaniu nowych członków nakazywano rozwagę. Kandydat musiał najpierw zapoznać się z regułą i życiem w zakonie, a następnie zostać zaaprobowany przez braci.

Francuzki przekład reguły nie określa dokładnie czasu nowicjatu.
Istnieje też rozbieżność w sprawie przyjmowania osób ekskomunikowanych.
Podczas gdy reguła łacińska wzbrania tego, jej francuski odpowiednik przyzwala, a wręcz zaleca, choć pod pewnymi warunkami.
Zgodność istnieje w sprawie przyjmowania dzieci. Obie reguły zakazują tego.
Podział [[Templariusze|templariuszy]] przewiduje cztery kategorie członków:
# [[rycerz|rycerze]]
# [[serwient|serwienci]] i [[giermek|giermkowie]]
# księża
# bracia rzemieślnicy
Obowiązek szlacheckiego pochodzenia dla [[rycerz|rycerzy]] pojawił się dopiero z czasem.
W sprawie stroju reguła mówiła, że szaty powinny być białe, czarne lub szarobrunatne.
[[Rycerz|Rycerze]] jednak powinni nosić białe płaszcze na znak czystości, zdrowia i niewinności.
Miało ich to odróżniać m.in. od gości zakonu, którzy nie rzadko wstępowali czasowo w szeregi [[Templariusze|templariuszy]], jednak wiedli żywot świecki.
Posiłki nakazano jeść w milczeniu i tak, by dwóch pożywiało się z jednej miski.
[[Templariusze|Rycerze Świątyni]] nie musieli jednak stać podczas nabożeństw i uczestniczyć we wszystkich postach.
Miało to charakter praktyczny, gdyż niemądrze byłoby nie dbać o siły wojowników.
Ważnym przywilejem, było nadanie prawa do pobierania dziesięciny oraz posiadania posiadłości i lenn.

Reguła przypominała też o religijnych obowiązkach:
{{Cytat|Wy, którzyście poniechali czynienia według własnej woli, tudzież wy pozostali, którzy służycie Najwyższemu Królowi konno i orężem dla zbawienia dusz waszych, pamiętajcie wszędzie o uczestnictwie w jutrzni i w pozostałych nabożeństwach wedle ustanowienia kanonicznego i praktyk mistrzów zakonnych świętego miasta Jerozolimy}}
Jednak nakazywała być gotowym umrzeć w każdej chwili za wiarę:
{{Cytat|Nasyceni Ciałem Bożym, przepojeni i przeniknięci przykazaniami Pana Naszego, po skończonej służbie bożej, niech nikt nie lęka się iść do boju, lecz niech będzie przygotowany do korony}}

cdn...
----
== Patrz dalej ==
* [[Templariusze]]
* [[Wielcy mistrzowie Templariuszy]]

== Bibliografia ==
* Malcolm Barber, "Templariusze", 1999, PIW, Warszawa
* Georges Bordonove, "Życie codzienne Zakonu Templariuszy:, 1998, Moderski i S-ka ltd., Poznań