Zakwas - Historia wersji

Sauron o 19:20, 12 maj 2015

2015-05-12T19:20:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:20, 12 maj 2015
Linia 1:		Linia 1:
	{{Cytat duży\|Innym znaczącym odkryciem, wpływającym na smak i konsystencję pieczywa, było doprowadzenie do naturalnej fermentacji ciasta, dzięki czemu otrzymywało ono gąbczastą strukturę. Już w XII-XIII w. p.n.e. w starożytnym Egipcie w tym celu dodawano do ciasta drożdży. Drożdże nie były jedynym środkiem spulchniającym ciasto. Dużo popularniejszy, przynajmniej na ziemiach słowiańskich był zakwas. Najprostszy sposób jego przygotowania jest następujący: niewielką ilość razowej maki należ zalać ciepła wodą i odstawić w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze ok. 30<sup>o</sup> C na 36 godzin; w tym czasie wystąpi zjawisko fermentacji mlekowej. Tak przygotowany zakwas może już służyć do wyrobienia ciasta chlebowego. Najczęściej do zakwaszania kolejnego wypieku wykorzystywano resztki ciasta z poprzedniego. Niekiedy jednak stosowano bardzo skomplikowane sposoby na przygotowanie zakwasu. Na Słowacji gaździny do zagotowanej wody wrzucały chmiel, liść bobkowy i inne zioła. Całość wywaru dalej gotowano nie dopuszczając do wrzenia. Po odcedzeniu dodawano starego zakwasu, otręby i dokładnie mieszano. Z tak przygotowanego, skwaszonego ciasta formowano kulki, które co najmniej przez tydzień suszono na słońcu. Następnie kruszono i znów suszono. Zapasy zakwasu przygotowywano na cały rok. Przechowywano je pieczołowicie w woreczkach w suchym miejscu<ref>{{cite book\|last1=Kowalski\|first1=Piotr\|title=Książka: Chleb nasz powszedni: O pieczywie w obrzędach, magii, literackich obrazach i opiniach dietetyków\|date=2000\|publisher=Ossolineum\|location=Wrocław\|isbn=83-7095-042-6\|page=29}}</ref>.}}		{{Cytat duży\|Innym znaczącym odkryciem, wpływającym na smak i konsystencję pieczywa, było doprowadzenie do naturalnej fermentacji ciasta, dzięki czemu otrzymywało ono gąbczastą strukturę. Już w XII-XIII w. p.n.e. w starożytnym [[:pl:Egipt\|Egipcie]] w tym celu dodawano do ciasta [[Drożdże\|drożdży]]. [[Drożdże]] nie były jedynym środkiem spulchniającym ciasto. Dużo popularniejszy, przynajmniej na ziemiach słowiańskich był [[zakwas]]. Najprostszy sposób jego przygotowania jest następujący: niewielką ilość razowej maki należ zalać ciepła wodą i odstawić w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze ok. 30<sup>o</sup> C na 36 godzin; w tym czasie wystąpi zjawisko fermentacji mlekowej. Tak przygotowany zakwas może już służyć do wyrobienia ciasta chlebowego. Najczęściej do zakwaszania kolejnego wypieku wykorzystywano resztki ciasta z poprzedniego. Niekiedy jednak stosowano bardzo skomplikowane sposoby na przygotowanie zakwasu. Na [[:pl:Słowacja\|Słowacji]] gaździny do zagotowanej wody wrzucały [[Chmiel\|chmiel]], liść bobkowy i inne zioła. Całość wywaru dalej gotowano nie dopuszczając do wrzenia. Po odcedzeniu dodawano starego zakwasu, otręby i dokładnie mieszano. Z tak przygotowanego, skwaszonego ciasta formowano kulki, które co najmniej przez tydzień suszono na słońcu. Następnie kruszono i znów suszono. Zapasy [[Zakwas\|zakwasu]] przygotowywano na cały rok. Przechowywano je pieczołowicie w woreczkach w suchym miejscu<ref>{{cite book\|last1=Kowalski\|first1=Piotr\|title=Książka: Chleb nasz powszedni: O pieczywie w obrzędach, magii, literackich obrazach i opiniach dietetyków\|date=2000\|publisher=Ossolineum\|location=Wrocław\|isbn=83-7095-042-6\|page=29}}</ref>.}}

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Sauron o 11:47, 12 maj 2015

2015-05-12T11:47:13Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:47, 12 maj 2015
Linia 1:		Linia 1:
	{{Cytat duży\|Innym znaczącym odkryciem, wpływającym na smak i konsystencję pieczywa, było doprowadzenie do naturalnej fermentacji ciasta, dzięki czemu otrzymywało ono gąbczastą strukturę. Już w XII-XIII w. p.n.e. w starożytnym Egipcie w tym celu dodawano do ciasta drożdży. Drożdże nie były jedynym środkiem spulchniającym ciasto. Dużo popularniejszy, przynajmniej na ziemiach słowiańskich był zakwas. Najprostszy sposób jego przygotowania jest następujący: niewielką ilość razowej maki należ zalać ciepła wodą i odstawić w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze ok. 30<sup>o</sup> C na 36 godzin; w tym czasie wystąpi zjawisko fermentacji mlekowej. Tak przygotowany zakwas może już służyć do wyrobienia ciasta chlebowego. Najczęściej do zakwaszania kolejnego wypieku wykorzystywano resztki ciasta z poprzedniego. Niekiedy jednak stosowano bardzo skomplikowane sposoby na przygotowanie zakwasu. Na Słowacji gaździny do zagotowanej wody wrzucały chmiel, liść bobkowy i inne zioła. Całość wywaru dalej gotowano nie dopuszczając do wrzenia. Po odcedzeniu dodawano starego zakwasu, otręby i dokładnie mieszano. Z tak przygotowanego, skwaszonego ciasta formowano kulki, które co najmniej przez tydzień suszono na słońcu. Następnie kruszono i znów suszono. Zapasy zakwasu przygotowywano na cały rok. Przechowywano je pieczołowicie w woreczkach w suchym miejscu<ref>{{cite book\|last1=Kowalski\|first1=Piotr\|title=Książka: Chleb nasz powszedni: O pieczywie w obrzędach, magii, literackich obrazach i opiniach dietetyków\|date=2000\|publisher=Ossolineum\|location=Wrocław\|isbn=83-7095-042-6\|page=29~~\|pages=252~~}}</ref>.}}		{{Cytat duży\|Innym znaczącym odkryciem, wpływającym na smak i konsystencję pieczywa, było doprowadzenie do naturalnej fermentacji ciasta, dzięki czemu otrzymywało ono gąbczastą strukturę. Już w XII-XIII w. p.n.e. w starożytnym Egipcie w tym celu dodawano do ciasta drożdży. Drożdże nie były jedynym środkiem spulchniającym ciasto. Dużo popularniejszy, przynajmniej na ziemiach słowiańskich był zakwas. Najprostszy sposób jego przygotowania jest następujący: niewielką ilość razowej maki należ zalać ciepła wodą i odstawić w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze ok. 30<sup>o</sup> C na 36 godzin; w tym czasie wystąpi zjawisko fermentacji mlekowej. Tak przygotowany zakwas może już służyć do wyrobienia ciasta chlebowego. Najczęściej do zakwaszania kolejnego wypieku wykorzystywano resztki ciasta z poprzedniego. Niekiedy jednak stosowano bardzo skomplikowane sposoby na przygotowanie zakwasu. Na Słowacji gaździny do zagotowanej wody wrzucały chmiel, liść bobkowy i inne zioła. Całość wywaru dalej gotowano nie dopuszczając do wrzenia. Po odcedzeniu dodawano starego zakwasu, otręby i dokładnie mieszano. Z tak przygotowanego, skwaszonego ciasta formowano kulki, które co najmniej przez tydzień suszono na słońcu. Następnie kruszono i znów suszono. Zapasy zakwasu przygotowywano na cały rok. Przechowywano je pieczołowicie w woreczkach w suchym miejscu<ref>{{cite book\|last1=Kowalski\|first1=Piotr\|title=Książka: Chleb nasz powszedni: O pieczywie w obrzędach, magii, literackich obrazach i opiniach dietetyków\|date=2000\|publisher=Ossolineum\|location=Wrocław\|isbn=83-7095-042-6\|page=29}}</ref>.}}

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Sauron o 09:47, 12 maj 2015

2015-05-12T09:47:20Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:47, 12 maj 2015
Linia 1:		Linia 1:
	{{Cytat duży\|Innym znaczącym odkryciem, wpływającym na smak i konsystencję pieczywa, było doprowadzenie do naturalnej fermentacji ciasta, dzięki czemu otrzymywało ono gąbczastą strukturę. Już w XII-XIII w. p.n.e. w starożytnym Egipcie w tym celu dodawano do ciasta drożdży. Drożdże nie były jedynym środkiem spulchniającym ciasto. Dużo popularniejszy, przynajmniej na ziemiach słowiańskich był zakwas. Najprostszy sposób jego przygotowania jest następujący: niewielką ilość razowej maki należ zalać ciepła wodą i odstawić w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze ok. 30<sup>o</sup> C na 36 godzin; w tym czasie wystąpi zjawisko fermentacji mlekowej. Tak przygotowany zakwas może już służyć do wyrobienia ciasta chlebowego. Najczęściej do zakwaszania kolejnego wypieku wykorzystywano resztki ciasta z poprzedniego. Niekiedy jednak stosowano bardzo skomplikowane sposoby na przygotowanie zakwasu. Na Słowacji gaździny do zagotowanej wody wrzucały chmiel, liść bobkowy i inne zioła. Całość wywaru dalej gotowano nie dopuszczając do wrzenia. Po odcedzeniu dodawano starego zakwasu, otręby i dokładnie mieszano. Z tak przygotowanego, skwaszonego ciasta formowano kulki, które co najmniej przez tydzień suszono na słońcu. Następnie kruszono i znów suszono. Zapasy zakwasu przygotowywano na cały rok. Przechowywano je pieczołowicie w woreczkach w suchym miejscu<ref>{{cite book\|last1=Kowalski\|first1=Piotr\|title=Książka: Chleb nasz powszedni: O pieczywie w obrzędach, magii, literackich obrazach i opiniach dietetyków\|date=2000\|publisher=Ossolineum\|location=Wrocław\|isbn=83-7095-042-6\|page=29\|pages=252~~\|accessdate=12 May 2015~~}}</ref>.}}		{{Cytat duży\|Innym znaczącym odkryciem, wpływającym na smak i konsystencję pieczywa, było doprowadzenie do naturalnej fermentacji ciasta, dzięki czemu otrzymywało ono gąbczastą strukturę. Już w XII-XIII w. p.n.e. w starożytnym Egipcie w tym celu dodawano do ciasta drożdży. Drożdże nie były jedynym środkiem spulchniającym ciasto. Dużo popularniejszy, przynajmniej na ziemiach słowiańskich był zakwas. Najprostszy sposób jego przygotowania jest następujący: niewielką ilość razowej maki należ zalać ciepła wodą i odstawić w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze ok. 30<sup>o</sup> C na 36 godzin; w tym czasie wystąpi zjawisko fermentacji mlekowej. Tak przygotowany zakwas może już służyć do wyrobienia ciasta chlebowego. Najczęściej do zakwaszania kolejnego wypieku wykorzystywano resztki ciasta z poprzedniego. Niekiedy jednak stosowano bardzo skomplikowane sposoby na przygotowanie zakwasu. Na Słowacji gaździny do zagotowanej wody wrzucały chmiel, liść bobkowy i inne zioła. Całość wywaru dalej gotowano nie dopuszczając do wrzenia. Po odcedzeniu dodawano starego zakwasu, otręby i dokładnie mieszano. Z tak przygotowanego, skwaszonego ciasta formowano kulki, które co najmniej przez tydzień suszono na słońcu. Następnie kruszono i znów suszono. Zapasy zakwasu przygotowywano na cały rok. Przechowywano je pieczołowicie w woreczkach w suchym miejscu<ref>{{cite book\|last1=Kowalski\|first1=Piotr\|title=Książka: Chleb nasz powszedni: O pieczywie w obrzędach, magii, literackich obrazach i opiniach dietetyków\|date=2000\|publisher=Ossolineum\|location=Wrocław\|isbn=83-7095-042-6\|page=29\|pages=252}}</ref>.}}

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Sauron: /* Bibliografia */

2015-05-12T09:47:04Z

Bibliografia

← poprzednia wersja		Wersja z 11:47, 12 maj 2015
Linia 2:		Linia 2:

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==
	</~~ref~~>		<references/>

	== Patrz dalej ==		== Patrz dalej ==

Sauron o 09:45, 12 maj 2015

2015-05-12T09:45:59Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:45, 12 maj 2015
Linia 1:		Linia 1:
			{{Cytat duży\|Innym znaczącym odkryciem, wpływającym na smak i konsystencję pieczywa, było doprowadzenie do naturalnej fermentacji ciasta, dzięki czemu otrzymywało ono gąbczastą strukturę. Już w XII-XIII w. p.n.e. w starożytnym Egipcie w tym celu dodawano do ciasta drożdży. Drożdże nie były jedynym środkiem spulchniającym ciasto. Dużo popularniejszy, przynajmniej na ziemiach słowiańskich był zakwas. Najprostszy sposób jego przygotowania jest następujący: niewielką ilość razowej maki należ zalać ciepła wodą i odstawić w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze ok. 30<sup>o</sup> C na 36 godzin; w tym czasie wystąpi zjawisko fermentacji mlekowej. Tak przygotowany zakwas może już służyć do wyrobienia ciasta chlebowego. Najczęściej do zakwaszania kolejnego wypieku wykorzystywano resztki ciasta z poprzedniego. Niekiedy jednak stosowano bardzo skomplikowane sposoby na przygotowanie zakwasu. Na Słowacji gaździny do zagotowanej wody wrzucały chmiel, liść bobkowy i inne zioła. Całość wywaru dalej gotowano nie dopuszczając do wrzenia. Po odcedzeniu dodawano starego zakwasu, otręby i dokładnie mieszano. Z tak przygotowanego, skwaszonego ciasta formowano kulki, które co najmniej przez tydzień suszono na słońcu. Następnie kruszono i znów suszono. Zapasy zakwasu przygotowywano na cały rok. Przechowywano je pieczołowicie w woreczkach w suchym miejscu<ref>{{cite book\|last1=Kowalski\|first1=Piotr\|title=Książka: Chleb nasz powszedni: O pieczywie w obrzędach, magii, literackich obrazach i opiniach dietetyków\|date=2000\|publisher=Ossolineum\|location=Wrocław\|isbn=83-7095-042-6\|page=29\|pages=252\|accessdate=12 May 2015}}</ref>.}}

			== Bibliografia ==
			</ref>

	== Patrz dalej ==		== Patrz dalej ==
	* [http://www.chleb.info.pl/zakwas-porady-praktyczne/jak-zrobic-zakwas "Jak zrobić zakwas?"] Chleb - moja domowa piekarnia.		* [http://www.chleb.info.pl/zakwas-porady-praktyczne/jak-zrobic-zakwas "Jak zrobić zakwas?"] Chleb - moja domowa piekarnia.

Sauron: Utworzył nową stronę „== Patrz dalej == * [http://www.chleb.info.pl/zakwas-porady-praktyczne/jak-zrobic-zakwas "Jak zrobić zakwas?"] Chleb - moja domowa piekarnia. [[Kategoria:Przepisy ...”

2012-11-26T08:03:46Z

Utworzył nową stronę „== Patrz dalej == * [http://www.chleb.info.pl/zakwas-porady-praktyczne/jak-zrobic-zakwas "Jak zrobić zakwas?"] Chleb - moja domowa piekarnia. [[Kategoria:Przepisy ...”

Nowa strona

== Patrz dalej ==
* [http://www.chleb.info.pl/zakwas-porady-praktyczne/jak-zrobic-zakwas "Jak zrobić zakwas?"] Chleb - moja domowa piekarnia.

[[Kategoria:Przepisy kulinarne]]
[[Kategoria:Jedzenie]]