Piwo - Historia wersji

Sauron: /* Ciekawostki */

2016-05-31T12:04:58Z

Ciekawostki

← poprzednia wersja		Wersja z 14:04, 31 maj 2016
Linia 112:		Linia 112:
	* Słynny grecki [[wikipedia:pl:Alchemia\|alchemik]] [[wikipedia:pl:Zosimos_z_Panapolis\|Zosimos z Panopolis]] napisał w 300 roku n.e. pierwsza książkę o warzeniu piwa.		* Słynny grecki [[wikipedia:pl:Alchemia\|alchemik]] [[wikipedia:pl:Zosimos_z_Panapolis\|Zosimos z Panopolis]] napisał w 300 roku n.e. pierwsza książkę o warzeniu piwa.
	* Artykuł z początku [[XX]] wieku, chwalący [[piwo]] jako napój sprzyjający ujędrnianiu piersi: ''"Przy kuracji tuczenia ważną rolę odgrywają napoje wyskokowe: [[piwo]], wino, koniak. Dobre [[piwo]] jest napojem orzeźwiającym, gasi pragnienie, podobnie jak i woda, nie pobudza do picia i nie sprowadza obfitych potów, dzięki pierwiastkom ściągającym, jakie w sobie zawiera. [[Piwo]] pobudza apetyt, sprowadza przybytek wagi i ciała, jest więc w całem tego słowa znaczeniu pożywnem i powinno być zalecane, lecz z pewnemi zastrzeżeniami: należy pić piwo dobre, niezafałszowane, t.j. przyrządzone z chmielu lub jęczmienia, a nie z cukru mączkowego z dodatkiem kwasu salicylowego, jak to czynią niektórzy niesumienni fabrykanci. Dobre piwo zawiera w sobie wodę, wyskok (alkohol - przyp. Sauron), cukier, substancye azotowe, tłuszcz, sole i dodatki aromatyczne. Najlepsze są piwa angielskie oryginalne, bogate w chmiel, gorzkawe, zawierające mało wyskoku i dobrze się przechowujące. Piwa niemieckie ną również pożywne, francuzkich natomiast nie należy pijać, gdyż łatwo gorzkną i są mało pożywne. Istnieją również t. zw. ekstrakty słodowe i piwa lecznicze, przygotowane z piwa zwyczajnego z dodatkiem różnych wyciągów leczniczych. Napoje te jednak celowi swemu bardzo mało odpowiadają, a że są zazwyczaj drogie, więc nie zasługują na uwzględnienie. Rozumie się samo przez się, iż piwo należy pijać w ilościach umiarkowanych, w przeciwnym bowiem razie skutki bywają nieraz bardzo opłakane; wystarcza w ciągu dnia 1—2 szklanki; osoby cierpiące na bóle żołądkowe powinny wyrzec się piwa, albowiem ono pobudza nerwy tego narządu. Wino zarówno jak piwo zasługuje na uwagę przy kuracji tuczenia, gdyż zmniejsza użycie produktów materji i w pewnej mierze przyczynia regeneracji komórek. Wino powinno być niezbyt cne, t. j. nie zawierać zbyt wiele alkoholu; ma znaczenie jako środek leczniczy, zwłaszcza przypadkach, gdy chodzi o wzmocnienie sił na przykład w błędnicy i niedokrwistości. Nie jednak nadużywać. W ogóle wszelkie napoje wyskokowe cni tuczenia, o ile są stosowane w odpowiedniej mogą mieć pewne znaczenie."''<ref>Dr. St. S. "Rozwój biustu. II." w: Kosmetyka (Rok 2, Nr.37, s.2-3), 14 września 1907 r.</ref>		* Artykuł z początku [[XX]] wieku, chwalący [[piwo]] jako napój sprzyjający ujędrnianiu piersi: ''"Przy kuracji tuczenia ważną rolę odgrywają napoje wyskokowe: [[piwo]], wino, koniak. Dobre [[piwo]] jest napojem orzeźwiającym, gasi pragnienie, podobnie jak i woda, nie pobudza do picia i nie sprowadza obfitych potów, dzięki pierwiastkom ściągającym, jakie w sobie zawiera. [[Piwo]] pobudza apetyt, sprowadza przybytek wagi i ciała, jest więc w całem tego słowa znaczeniu pożywnem i powinno być zalecane, lecz z pewnemi zastrzeżeniami: należy pić piwo dobre, niezafałszowane, t.j. przyrządzone z chmielu lub jęczmienia, a nie z cukru mączkowego z dodatkiem kwasu salicylowego, jak to czynią niektórzy niesumienni fabrykanci. Dobre piwo zawiera w sobie wodę, wyskok (alkohol - przyp. Sauron), cukier, substancye azotowe, tłuszcz, sole i dodatki aromatyczne. Najlepsze są piwa angielskie oryginalne, bogate w chmiel, gorzkawe, zawierające mało wyskoku i dobrze się przechowujące. Piwa niemieckie ną również pożywne, francuzkich natomiast nie należy pijać, gdyż łatwo gorzkną i są mało pożywne. Istnieją również t. zw. ekstrakty słodowe i piwa lecznicze, przygotowane z piwa zwyczajnego z dodatkiem różnych wyciągów leczniczych. Napoje te jednak celowi swemu bardzo mało odpowiadają, a że są zazwyczaj drogie, więc nie zasługują na uwzględnienie. Rozumie się samo przez się, iż piwo należy pijać w ilościach umiarkowanych, w przeciwnym bowiem razie skutki bywają nieraz bardzo opłakane; wystarcza w ciągu dnia 1—2 szklanki; osoby cierpiące na bóle żołądkowe powinny wyrzec się piwa, albowiem ono pobudza nerwy tego narządu. Wino zarówno jak piwo zasługuje na uwagę przy kuracji tuczenia, gdyż zmniejsza użycie produktów materji i w pewnej mierze przyczynia regeneracji komórek. Wino powinno być niezbyt cne, t. j. nie zawierać zbyt wiele alkoholu; ma znaczenie jako środek leczniczy, zwłaszcza przypadkach, gdy chodzi o wzmocnienie sił na przykład w błędnicy i niedokrwistości. Nie jednak nadużywać. W ogóle wszelkie napoje wyskokowe cni tuczenia, o ile są stosowane w odpowiedniej mogą mieć pewne znaczenie."''<ref>Dr. St. S. "Rozwój biustu. II." w: Kosmetyka (Rok 2, Nr.37, s.2-3), 14 września 1907 r.</ref>
	* Zakon [[:pl:Paulini\|paulinów]] z z klasztoru Neudeck ob der Au w Bawarii (założyciel: Franciszek de Paola) w czasie postu spożywał tylko własnej produkcji piwo. Nie byli jednak pewni, czy jest to odpowiednia forma "umartwiania ciała" i postanowili spytać o to ówczesnego papieża [[:pl:Innocenty_X\|Innocentego X]]. Wraz z formalna prośbą, posłali do Rzymu kilka beczek [[Piwo\|piwa]]. To jednak, zniosło bardzo źle, długą podróż przez Alpy oraz gorący klimat Włoch i na szczęści dla paulinów, Papież uznał że coś tak niedobrego jest odpowiednim pokarmem na czas postu. Zarekomendowała nawet by piwo stało się wyłącznym posiłkiem w czasie trwania postu.<ref>{{cite web\|~~tytuł~~=DOPPELBOCK\|url=http://www.germanbeerinstitute.com/Doppelbock.html\|~~wydawca~~=German Beer Institute}}</ref><ref>{{cite web\|~~Nazwisko1~~=Tomczak\|~~Imię1~~=Roman\|~~tytuł~~=Piwo na umartwienie duszy\|url=http://legnica.gosc.pl/doc/1478673.Piwo-na-umartwienie-duszy}}</ref>		* Zakon [[:pl:Paulini\|paulinów]] z z klasztoru Neudeck ob der Au w Bawarii (założyciel: Franciszek de Paola) w czasie postu spożywał tylko własnej produkcji piwo. Nie byli jednak pewni, czy jest to odpowiednia forma "umartwiania ciała" i postanowili spytać o to ówczesnego papieża [[:pl:Innocenty_X\|Innocentego X]]. Wraz z formalna prośbą, posłali do Rzymu kilka beczek [[Piwo\|piwa]]. To jednak, zniosło bardzo źle, długą podróż przez Alpy oraz gorący klimat Włoch i na szczęści dla paulinów, Papież uznał że coś tak niedobrego jest odpowiednim pokarmem na czas postu. Zarekomendowała nawet by piwo stało się wyłącznym posiłkiem w czasie trwania postu.<ref>{{cite web\|title=DOPPELBOCK\|url=http://www.germanbeerinstitute.com/Doppelbock.html\|publisher=German Beer Institute\|accessdate=31 May 2016}}</ref><ref>{{cite web\|last1=Tomczak\|first1=Roman\|title=Piwo na umartwienie duszy\|url=http://legnica.gosc.pl/doc/1478673.Piwo-na-umartwienie-duszy\|accessdate=31 May 2016}}</ref>

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Sauron: /* Ciekawostki */

2016-05-30T13:23:09Z

Ciekawostki

← poprzednia wersja		Wersja z 15:23, 30 maj 2016
Linia 112:		Linia 112:
	* Słynny grecki [[wikipedia:pl:Alchemia\|alchemik]] [[wikipedia:pl:Zosimos_z_Panapolis\|Zosimos z Panopolis]] napisał w 300 roku n.e. pierwsza książkę o warzeniu piwa.		* Słynny grecki [[wikipedia:pl:Alchemia\|alchemik]] [[wikipedia:pl:Zosimos_z_Panapolis\|Zosimos z Panopolis]] napisał w 300 roku n.e. pierwsza książkę o warzeniu piwa.
	* Artykuł z początku [[XX]] wieku, chwalący [[piwo]] jako napój sprzyjający ujędrnianiu piersi: ''"Przy kuracji tuczenia ważną rolę odgrywają napoje wyskokowe: [[piwo]], wino, koniak. Dobre [[piwo]] jest napojem orzeźwiającym, gasi pragnienie, podobnie jak i woda, nie pobudza do picia i nie sprowadza obfitych potów, dzięki pierwiastkom ściągającym, jakie w sobie zawiera. [[Piwo]] pobudza apetyt, sprowadza przybytek wagi i ciała, jest więc w całem tego słowa znaczeniu pożywnem i powinno być zalecane, lecz z pewnemi zastrzeżeniami: należy pić piwo dobre, niezafałszowane, t.j. przyrządzone z chmielu lub jęczmienia, a nie z cukru mączkowego z dodatkiem kwasu salicylowego, jak to czynią niektórzy niesumienni fabrykanci. Dobre piwo zawiera w sobie wodę, wyskok (alkohol - przyp. Sauron), cukier, substancye azotowe, tłuszcz, sole i dodatki aromatyczne. Najlepsze są piwa angielskie oryginalne, bogate w chmiel, gorzkawe, zawierające mało wyskoku i dobrze się przechowujące. Piwa niemieckie ną również pożywne, francuzkich natomiast nie należy pijać, gdyż łatwo gorzkną i są mało pożywne. Istnieją również t. zw. ekstrakty słodowe i piwa lecznicze, przygotowane z piwa zwyczajnego z dodatkiem różnych wyciągów leczniczych. Napoje te jednak celowi swemu bardzo mało odpowiadają, a że są zazwyczaj drogie, więc nie zasługują na uwzględnienie. Rozumie się samo przez się, iż piwo należy pijać w ilościach umiarkowanych, w przeciwnym bowiem razie skutki bywają nieraz bardzo opłakane; wystarcza w ciągu dnia 1—2 szklanki; osoby cierpiące na bóle żołądkowe powinny wyrzec się piwa, albowiem ono pobudza nerwy tego narządu. Wino zarówno jak piwo zasługuje na uwagę przy kuracji tuczenia, gdyż zmniejsza użycie produktów materji i w pewnej mierze przyczynia regeneracji komórek. Wino powinno być niezbyt cne, t. j. nie zawierać zbyt wiele alkoholu; ma znaczenie jako środek leczniczy, zwłaszcza przypadkach, gdy chodzi o wzmocnienie sił na przykład w błędnicy i niedokrwistości. Nie jednak nadużywać. W ogóle wszelkie napoje wyskokowe cni tuczenia, o ile są stosowane w odpowiedniej mogą mieć pewne znaczenie."''<ref>Dr. St. S. "Rozwój biustu. II." w: Kosmetyka (Rok 2, Nr.37, s.2-3), 14 września 1907 r.</ref>		* Artykuł z początku [[XX]] wieku, chwalący [[piwo]] jako napój sprzyjający ujędrnianiu piersi: ''"Przy kuracji tuczenia ważną rolę odgrywają napoje wyskokowe: [[piwo]], wino, koniak. Dobre [[piwo]] jest napojem orzeźwiającym, gasi pragnienie, podobnie jak i woda, nie pobudza do picia i nie sprowadza obfitych potów, dzięki pierwiastkom ściągającym, jakie w sobie zawiera. [[Piwo]] pobudza apetyt, sprowadza przybytek wagi i ciała, jest więc w całem tego słowa znaczeniu pożywnem i powinno być zalecane, lecz z pewnemi zastrzeżeniami: należy pić piwo dobre, niezafałszowane, t.j. przyrządzone z chmielu lub jęczmienia, a nie z cukru mączkowego z dodatkiem kwasu salicylowego, jak to czynią niektórzy niesumienni fabrykanci. Dobre piwo zawiera w sobie wodę, wyskok (alkohol - przyp. Sauron), cukier, substancye azotowe, tłuszcz, sole i dodatki aromatyczne. Najlepsze są piwa angielskie oryginalne, bogate w chmiel, gorzkawe, zawierające mało wyskoku i dobrze się przechowujące. Piwa niemieckie ną również pożywne, francuzkich natomiast nie należy pijać, gdyż łatwo gorzkną i są mało pożywne. Istnieją również t. zw. ekstrakty słodowe i piwa lecznicze, przygotowane z piwa zwyczajnego z dodatkiem różnych wyciągów leczniczych. Napoje te jednak celowi swemu bardzo mało odpowiadają, a że są zazwyczaj drogie, więc nie zasługują na uwzględnienie. Rozumie się samo przez się, iż piwo należy pijać w ilościach umiarkowanych, w przeciwnym bowiem razie skutki bywają nieraz bardzo opłakane; wystarcza w ciągu dnia 1—2 szklanki; osoby cierpiące na bóle żołądkowe powinny wyrzec się piwa, albowiem ono pobudza nerwy tego narządu. Wino zarówno jak piwo zasługuje na uwagę przy kuracji tuczenia, gdyż zmniejsza użycie produktów materji i w pewnej mierze przyczynia regeneracji komórek. Wino powinno być niezbyt cne, t. j. nie zawierać zbyt wiele alkoholu; ma znaczenie jako środek leczniczy, zwłaszcza przypadkach, gdy chodzi o wzmocnienie sił na przykład w błędnicy i niedokrwistości. Nie jednak nadużywać. W ogóle wszelkie napoje wyskokowe cni tuczenia, o ile są stosowane w odpowiedniej mogą mieć pewne znaczenie."''<ref>Dr. St. S. "Rozwój biustu. II." w: Kosmetyka (Rok 2, Nr.37, s.2-3), 14 września 1907 r.</ref>
	* Zakon [[:pl:Paulini\|paulinów]] z z klasztoru Neudeck ob der Au w Bawarii (założyciel: Franciszek de Paola) w czasie postu spożywał tylko własnej produkcji piwo. Nie byli jednak pewni, czy jest to odpowiednia forma "umartwiania ciała" i postanowili spytać o to ówczesnego papieża [[:pl:Innocenty_X\|Innocentego X]]. Wraz z formalna prośbą, posłali do Rzymu kilka beczek [[Piwo\|piwa]]. To jednak, zniosło bardzo źle, długą podróż przez Alpy oraz gorący klimat Włoch i na szczęści dla paulinów, Papież uznał że coś tak niedobrego jest odpowiednim pokarmem na czas postu. Zarekomendowała nawet by piwo stało się wyłącznym posiłkiem w czasie trwania postu.<ref>{{cite web\|tytuł=DOPPELBOCK\|url=http://www.germanbeerinstitute.com/Doppelbock.html\|wydawca=German Beer Institute}}<ref>{{cite web\|Nazwisko1=Tomczak\|Imię1=Roman\|tytuł=Piwo na umartwienie duszy\|url=http://legnica.gosc.pl/doc/1478673.Piwo-na-umartwienie-duszy}}~~</ref>~~</ref>		* Zakon [[:pl:Paulini\|paulinów]] z z klasztoru Neudeck ob der Au w Bawarii (założyciel: Franciszek de Paola) w czasie postu spożywał tylko własnej produkcji piwo. Nie byli jednak pewni, czy jest to odpowiednia forma "umartwiania ciała" i postanowili spytać o to ówczesnego papieża [[:pl:Innocenty_X\|Innocentego X]]. Wraz z formalna prośbą, posłali do Rzymu kilka beczek [[Piwo\|piwa]]. To jednak, zniosło bardzo źle, długą podróż przez Alpy oraz gorący klimat Włoch i na szczęści dla paulinów, Papież uznał że coś tak niedobrego jest odpowiednim pokarmem na czas postu. Zarekomendowała nawet by piwo stało się wyłącznym posiłkiem w czasie trwania postu.<ref>{{cite web\|tytuł=DOPPELBOCK\|url=http://www.germanbeerinstitute.com/Doppelbock.html\|wydawca=German Beer Institute}}</ref><ref>{{cite web\|Nazwisko1=Tomczak\|Imię1=Roman\|tytuł=Piwo na umartwienie duszy\|url=http://legnica.gosc.pl/doc/1478673.Piwo-na-umartwienie-duszy}}</ref>

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Sauron: /* Ciekawostki */

2016-05-30T13:22:43Z

Ciekawostki

← poprzednia wersja		Wersja z 15:22, 30 maj 2016
Linia 112:		Linia 112:
	* Słynny grecki [[wikipedia:pl:Alchemia\|alchemik]] [[wikipedia:pl:Zosimos_z_Panapolis\|Zosimos z Panopolis]] napisał w 300 roku n.e. pierwsza książkę o warzeniu piwa.		* Słynny grecki [[wikipedia:pl:Alchemia\|alchemik]] [[wikipedia:pl:Zosimos_z_Panapolis\|Zosimos z Panopolis]] napisał w 300 roku n.e. pierwsza książkę o warzeniu piwa.
	* Artykuł z początku [[XX]] wieku, chwalący [[piwo]] jako napój sprzyjający ujędrnianiu piersi: ''"Przy kuracji tuczenia ważną rolę odgrywają napoje wyskokowe: [[piwo]], wino, koniak. Dobre [[piwo]] jest napojem orzeźwiającym, gasi pragnienie, podobnie jak i woda, nie pobudza do picia i nie sprowadza obfitych potów, dzięki pierwiastkom ściągającym, jakie w sobie zawiera. [[Piwo]] pobudza apetyt, sprowadza przybytek wagi i ciała, jest więc w całem tego słowa znaczeniu pożywnem i powinno być zalecane, lecz z pewnemi zastrzeżeniami: należy pić piwo dobre, niezafałszowane, t.j. przyrządzone z chmielu lub jęczmienia, a nie z cukru mączkowego z dodatkiem kwasu salicylowego, jak to czynią niektórzy niesumienni fabrykanci. Dobre piwo zawiera w sobie wodę, wyskok (alkohol - przyp. Sauron), cukier, substancye azotowe, tłuszcz, sole i dodatki aromatyczne. Najlepsze są piwa angielskie oryginalne, bogate w chmiel, gorzkawe, zawierające mało wyskoku i dobrze się przechowujące. Piwa niemieckie ną również pożywne, francuzkich natomiast nie należy pijać, gdyż łatwo gorzkną i są mało pożywne. Istnieją również t. zw. ekstrakty słodowe i piwa lecznicze, przygotowane z piwa zwyczajnego z dodatkiem różnych wyciągów leczniczych. Napoje te jednak celowi swemu bardzo mało odpowiadają, a że są zazwyczaj drogie, więc nie zasługują na uwzględnienie. Rozumie się samo przez się, iż piwo należy pijać w ilościach umiarkowanych, w przeciwnym bowiem razie skutki bywają nieraz bardzo opłakane; wystarcza w ciągu dnia 1—2 szklanki; osoby cierpiące na bóle żołądkowe powinny wyrzec się piwa, albowiem ono pobudza nerwy tego narządu. Wino zarówno jak piwo zasługuje na uwagę przy kuracji tuczenia, gdyż zmniejsza użycie produktów materji i w pewnej mierze przyczynia regeneracji komórek. Wino powinno być niezbyt cne, t. j. nie zawierać zbyt wiele alkoholu; ma znaczenie jako środek leczniczy, zwłaszcza przypadkach, gdy chodzi o wzmocnienie sił na przykład w błędnicy i niedokrwistości. Nie jednak nadużywać. W ogóle wszelkie napoje wyskokowe cni tuczenia, o ile są stosowane w odpowiedniej mogą mieć pewne znaczenie."''<ref>Dr. St. S. "Rozwój biustu. II." w: Kosmetyka (Rok 2, Nr.37, s.2-3), 14 września 1907 r.</ref>		* Artykuł z początku [[XX]] wieku, chwalący [[piwo]] jako napój sprzyjający ujędrnianiu piersi: ''"Przy kuracji tuczenia ważną rolę odgrywają napoje wyskokowe: [[piwo]], wino, koniak. Dobre [[piwo]] jest napojem orzeźwiającym, gasi pragnienie, podobnie jak i woda, nie pobudza do picia i nie sprowadza obfitych potów, dzięki pierwiastkom ściągającym, jakie w sobie zawiera. [[Piwo]] pobudza apetyt, sprowadza przybytek wagi i ciała, jest więc w całem tego słowa znaczeniu pożywnem i powinno być zalecane, lecz z pewnemi zastrzeżeniami: należy pić piwo dobre, niezafałszowane, t.j. przyrządzone z chmielu lub jęczmienia, a nie z cukru mączkowego z dodatkiem kwasu salicylowego, jak to czynią niektórzy niesumienni fabrykanci. Dobre piwo zawiera w sobie wodę, wyskok (alkohol - przyp. Sauron), cukier, substancye azotowe, tłuszcz, sole i dodatki aromatyczne. Najlepsze są piwa angielskie oryginalne, bogate w chmiel, gorzkawe, zawierające mało wyskoku i dobrze się przechowujące. Piwa niemieckie ną również pożywne, francuzkich natomiast nie należy pijać, gdyż łatwo gorzkną i są mało pożywne. Istnieją również t. zw. ekstrakty słodowe i piwa lecznicze, przygotowane z piwa zwyczajnego z dodatkiem różnych wyciągów leczniczych. Napoje te jednak celowi swemu bardzo mało odpowiadają, a że są zazwyczaj drogie, więc nie zasługują na uwzględnienie. Rozumie się samo przez się, iż piwo należy pijać w ilościach umiarkowanych, w przeciwnym bowiem razie skutki bywają nieraz bardzo opłakane; wystarcza w ciągu dnia 1—2 szklanki; osoby cierpiące na bóle żołądkowe powinny wyrzec się piwa, albowiem ono pobudza nerwy tego narządu. Wino zarówno jak piwo zasługuje na uwagę przy kuracji tuczenia, gdyż zmniejsza użycie produktów materji i w pewnej mierze przyczynia regeneracji komórek. Wino powinno być niezbyt cne, t. j. nie zawierać zbyt wiele alkoholu; ma znaczenie jako środek leczniczy, zwłaszcza przypadkach, gdy chodzi o wzmocnienie sił na przykład w błędnicy i niedokrwistości. Nie jednak nadużywać. W ogóle wszelkie napoje wyskokowe cni tuczenia, o ile są stosowane w odpowiedniej mogą mieć pewne znaczenie."''<ref>Dr. St. S. "Rozwój biustu. II." w: Kosmetyka (Rok 2, Nr.37, s.2-3), 14 września 1907 r.</ref>
			* Zakon [[:pl:Paulini\|paulinów]] z z klasztoru Neudeck ob der Au w Bawarii (założyciel: Franciszek de Paola) w czasie postu spożywał tylko własnej produkcji piwo. Nie byli jednak pewni, czy jest to odpowiednia forma "umartwiania ciała" i postanowili spytać o to ówczesnego papieża [[:pl:Innocenty_X\|Innocentego X]]. Wraz z formalna prośbą, posłali do Rzymu kilka beczek [[Piwo\|piwa]]. To jednak, zniosło bardzo źle, długą podróż przez Alpy oraz gorący klimat Włoch i na szczęści dla paulinów, Papież uznał że coś tak niedobrego jest odpowiednim pokarmem na czas postu. Zarekomendowała nawet by piwo stało się wyłącznym posiłkiem w czasie trwania postu.<ref>{{cite web\|tytuł=DOPPELBOCK\|url=http://www.germanbeerinstitute.com/Doppelbock.html\|wydawca=German Beer Institute}}<ref>{{cite web\|Nazwisko1=Tomczak\|Imię1=Roman\|tytuł=Piwo na umartwienie duszy\|url=http://legnica.gosc.pl/doc/1478673.Piwo-na-umartwienie-duszy}}</ref></ref>

	== Bibliografia ==		== Bibliografia ==

Sauron: /* Piwo a sprawa Polska */

2015-04-20T07:49:53Z

Piwo a sprawa Polska

← poprzednia wersja		Wersja z 09:49, 20 kwi 2015
Linia 86:		Linia 86:
	W Polsce piwo można nazwać napojem narodowym. Powód tego jest dosyć prozaiczny - w naszym kraju nie dojrzewała [[:pl:Winorośl\|winorośl]].		W Polsce piwo można nazwać napojem narodowym. Powód tego jest dosyć prozaiczny - w naszym kraju nie dojrzewała [[:pl:Winorośl\|winorośl]].

	Wielkim amatorem piwa był sam król [[wikipedia:pl:Bolesław_Chrobry\|Bolesław Chrobry]]. Który, jak opisywał niemiecki kronikarz Thietmar, częstował tym trunkiem [[:pl:Otton_III_(cesarz_rzymski)\|cesarza Ottona III]] podczas [[:pl:Zjazd_gnieźnieński\|zjazdu gnieźnieńskiego]]. Niektórzy nawet przezwali go piwożłopem (niem. "trink bier"), z racji rzekomego nadużywania tego napoju.		Wielkim amatorem piwa był sam król [[wikipedia:pl:Bolesław_Chrobry\|Bolesław Chrobry]]. Który, jak opisywał niemiecki biskup i kronikarz [[:pl:Thietmar z Merseburga\|Thietmar z Merseburga]], częstował tym trunkiem [[:pl:Otton_III_(cesarz_rzymski)\|cesarza Ottona III]] podczas [[:pl:Zjazd_gnieźnieński\|zjazdu gnieźnieńskiego]]. Niektórzy nawet przezwali go piwożłopem (niem. "trink bier"), z racji rzekomego nadużywania tego napoju<ref>{{cite book\|last1=Kochańczyk\|first1=Jan\|title=Piwo napój narodowy!\|date=2012\|publisher=Wydawnictwo Internetowe E-bookowo\|location=[Będzin]\|isbn=978-83-63080-10-5}}</ref>.

	[[wikipedia:pl:Gall_Anonim\|Gall Anonim]] w swoich kronikach pisał: ''"...Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego ciągle ubywało"'' lub ''"Mam ci ja beczułkę dobrze sfermentowanego piwa, które przygotowałem na postrzyżyny mego jedynego syna jakiego mam, lecz cóż znaczy ta odrobinka?"''.		[[wikipedia:pl:Gall_Anonim\|Gall Anonim]] w swoich kronikach pisał: ''"...Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego ciągle ubywało"'' lub ''"Mam ci ja beczułkę dobrze sfermentowanego piwa, które przygotowałem na postrzyżyny mego jedynego syna jakiego mam, lecz cóż znaczy ta odrobinka?"''.

Sauron: /* Piwo a sprawa Polska */

2015-04-20T07:40:00Z

Piwo a sprawa Polska

← poprzednia wersja		Wersja z 09:40, 20 kwi 2015
Linia 84:		Linia 84:
	== Piwo a sprawa Polska ==		== Piwo a sprawa Polska ==

	W Polsce ~~piwa używano od prehistorycznych czasów~~. Wielkim amatorem piwa był sam król [[wikipedia:pl:Bolesław_Chrobry\|Bolesław Chrobry]]. ~~W Polsce piwo można nazwać napojem narodowym~~. ~~Powód~~ tego ~~jest dosyć prozaiczny - w naszym kraju nie dojrzewa winorośl~~. [[wikipedia:pl:Gall_Anonim\|Gall Anonim]] w swoich kronikach pisał: ''"...Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego ciągle ubywało"'' lub ''"Mam ci ja beczułkę dobrze sfermentowanego piwa, które przygotowałem na postrzyżyny mego jedynego syna jakiego mam, lecz cóż znaczy ta odrobinka?"''.		W Polsce piwo można nazwać napojem narodowym. Powód tego jest dosyć prozaiczny - w naszym kraju nie dojrzewała [[:pl:Winorośl\|winorośl]].

			Wielkim amatorem piwa był sam król [[wikipedia:pl:Bolesław_Chrobry\|Bolesław Chrobry]]. Który, jak opisywał niemiecki kronikarz Thietmar, częstował tym trunkiem [[:pl:Otton_III_(cesarz_rzymski)\|cesarza Ottona III]] podczas [[:pl:Zjazd_gnieźnieński\|zjazdu gnieźnieńskiego]]. Niektórzy nawet przezwali go piwożłopem (niem. "trink bier"), z racji rzekomego nadużywania tego napoju.

			[[wikipedia:pl:Gall_Anonim\|Gall Anonim]] w swoich kronikach pisał: ''"...Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego ciągle ubywało"'' lub ''"Mam ci ja beczułkę dobrze sfermentowanego piwa, które przygotowałem na postrzyżyny mego jedynego syna jakiego mam, lecz cóż znaczy ta odrobinka?"''.

	Zaś [[wikipedia:pl:Jan_Długosz\|Jan Długosz]] opisując nasze obyczaje wspomina: ''"wino tu rzadko używane. Ma jednak naród polski napój warzony z pszenicy, chmielu i wody, po polsku piwem zwany. Ale nie ma nadeń lepszego dla pokrzepienia ciała. Jest nie tylko rozkoszą mieszkańców, lecz i cudzoziemców"''. W wieku [[XVI]] było na naszych ziemiach już 86 browarów. W Polsce pierwszy zapis określający prawa odnoszące się do produkcji i sprzedaży piwa pochodzi z 1272 roku.		Zaś [[wikipedia:pl:Jan_Długosz\|Jan Długosz]] opisując nasze obyczaje wspomina: ''"wino tu rzadko używane. Ma jednak naród polski napój warzony z pszenicy, chmielu i wody, po polsku piwem zwany. Ale nie ma nadeń lepszego dla pokrzepienia ciała. Jest nie tylko rozkoszą mieszkańców, lecz i cudzoziemców"''. W wieku [[XVI]] było na naszych ziemiach już 86 browarów. W Polsce pierwszy zapis określający prawa odnoszące się do produkcji i sprzedaży piwa pochodzi z 1272 roku.

Sauron: /* Mezopotamia - Sumerowie */

2014-08-04T13:35:17Z

Mezopotamia - Sumerowie

← poprzednia wersja		Wersja z 15:35, 4 sie 2014
Linia 30:		Linia 30:

	=== Mezopotamia - Sumerowie ===		=== Mezopotamia - Sumerowie ===
			[[Plik:Mezopotamia-Tablicka.jpg\|thumb\|right\|Tabliczka gliniana z wczesnym [[:pl:Pismo klinowe\|pismem klinowych]] z [[:pl:Mezopotamia\|Mezopotamii]]. Zawiera obliczenie podstawowych składników wymaganych do otrzymania różnych produktów zbożowych, w tym różnych rodzajów [[Piwo\|piwa]].]]
	Najstarsze dowody istnienia [[Piwo\|piwa]] możemy znaleźć na liczących sobie 6000 lat [[wikipedia:pl:Sumerowie\|Sumeryjskich]] tablicach, przedstawiających ludzi pijących trunek przez trzcinowe słomki ze wspólnej misy. Piwo występuje również w "[[wikipedia:pl:Epos_o_Gilgameszu\|Eposie o Gilgameszu]]" oraz w starym [[wikipedia:pl:Sumerowie\|Sumeryjskim]] wierszu czczącym boginkę warzenia piwa Ninkasi i zawierającym najstarszy przepis na piwo (wiersz ma ponad 3900 lat), opisujący wytwarzanie trunku z począwszy od jęczmienia, na chlebie skończywszy.		Najstarsze dowody istnienia [[Piwo\|piwa]] możemy znaleźć na liczących sobie 6000 lat [[wikipedia:pl:Sumerowie\|Sumeryjskich]] tablicach, przedstawiających ludzi pijących trunek przez trzcinowe słomki ze wspólnej misy. Piwo występuje również w "[[wikipedia:pl:Epos_o_Gilgameszu\|Eposie o Gilgameszu]]" oraz w starym [[wikipedia:pl:Sumerowie\|Sumeryjskim]] wierszu czczącym boginkę warzenia piwa Ninkasi i zawierającym najstarszy przepis na piwo (wiersz ma ponad 3900 lat), opisujący wytwarzanie trunku z począwszy od jęczmienia, na chlebie skończywszy.
	Sądzi się, iż Sumerowie znali kilkanaście gatunków piwa, z czego istnieją dowody na istnienie 8 receptur piwa jęczmiennego, 8 pszenicznego i 3 mieszanego.<br>		Sądzi się, iż Sumerowie znali kilkanaście gatunków piwa, z czego istnieją dowody na istnienie 8 receptur piwa jęczmiennego, 8 pszenicznego i 3 mieszanego.<br>
Linia 43:		Linia 44:

	[[Plik:Ancient-Egypt-beer-006.jpg\|right\|thumb\|300px\|Syryjczyk pijący piwo przez rurkę]]		[[Plik:Ancient-Egypt-beer-006.jpg\|right\|thumb\|300px\|Syryjczyk pijący piwo przez rurkę]]

	=== Egipt ===		=== Egipt ===
	Umiejętność warzenia piwa przejęli od Babilończyków Egipcjanie, u których piwo stało się napojem codziennego użytku, pitym wprost z beczki przy pomocy trzciny lub glinianej słomki. Egipcjanie lubili piwa jasne i słabsze. Do piwa dodawali sól kuchenną (podobnie jak dziś do angielskich porterów).<br>		Umiejętność warzenia piwa przejęli od Babilończyków Egipcjanie, u których piwo stało się napojem codziennego użytku, pitym wprost z beczki przy pomocy trzciny lub glinianej słomki. Egipcjanie lubili piwa jasne i słabsze. Do piwa dodawali sól kuchenną (podobnie jak dziś do angielskich porterów).<br>

Sauron: /* Produkcja piwa w średniowiecznym Elblągu */

2014-03-24T14:23:37Z

Produkcja piwa w średniowiecznym Elblągu

← poprzednia wersja		Wersja z 16:23, 24 mar 2014
Linia 96:		Linia 96:
	Słód z chmielem warzono w miedzianych panwiach lub kotłach. Warzenie piwa trwało do czterech godzin. Na tym etapie produkcji dodawano czasem jeszcze inne składniki, które zmieniały smak i właściwości piwa, np. cukier, miód, suszone owoce, a później cynamon lub goździki. Czasem zamiast chmielu dodawano wierzbowe liście. Zamienniki (były nimi również zioła) miały ulepszyć napój, czasem ukryć jego niezbyt dobrą jakość lub nasilić jego wprawiające w oszołomienie właściwości. Po zagotowaniu, studzono i dodawano drożdże i całość zlewano do dębowych beczek, gdzie piwo fermentowało. Napój, który powstawał mocno różnił się od trunku obecnie nazywanego piwem. Miał niewielką zawartość alkoholu, a konsystencję gęstszą niż starannie filtrowane dzisiejsze napoje.		Słód z chmielem warzono w miedzianych panwiach lub kotłach. Warzenie piwa trwało do czterech godzin. Na tym etapie produkcji dodawano czasem jeszcze inne składniki, które zmieniały smak i właściwości piwa, np. cukier, miód, suszone owoce, a później cynamon lub goździki. Czasem zamiast chmielu dodawano wierzbowe liście. Zamienniki (były nimi również zioła) miały ulepszyć napój, czasem ukryć jego niezbyt dobrą jakość lub nasilić jego wprawiające w oszołomienie właściwości. Po zagotowaniu, studzono i dodawano drożdże i całość zlewano do dębowych beczek, gdzie piwo fermentowało. Napój, który powstawał mocno różnił się od trunku obecnie nazywanego piwem. Miał niewielką zawartość alkoholu, a konsystencję gęstszą niż starannie filtrowane dzisiejsze napoje.

	Produkcja piwa w mieście związana była z odpowiednim rozmieszczeniem budynków słodowni i browaru. Słodownia zazwyczaj wznoszona była na obrzeżach miasta, browar natomiast znajdował się na działkach mieszczańskich, w przypadku miast hanzeatyckich, a więc i Elbląga, za frontowym budynkiem mieszkalnym, czyli na podwórzu. W czasach krzyżackich funkcjonowała w Elblągu słodownia i browar na Podzamczu Północnym, czyli na terenie obecnego Muzeum Archeologiczno-Historycznego. Przypuszcza się, że uruchomienie słodowni miejskich nastąpiło dopiero po przejęciu terenu zamku krzyżackiego, a raczej tego, co po nim pozostało po buncie elblążan w 1454 roku.<ref name="piwoelblag"\>		Produkcja piwa w mieście związana była z odpowiednim rozmieszczeniem budynków słodowni i browaru. Słodownia zazwyczaj wznoszona była na obrzeżach miasta, browar natomiast znajdował się na działkach mieszczańskich, w przypadku miast hanzeatyckich, a więc i Elbląga, za frontowym budynkiem mieszkalnym, czyli na podwórzu. W czasach krzyżackich funkcjonowała w Elblągu słodownia i browar na Podzamczu Północnym, czyli na terenie obecnego Muzeum Archeologiczno-Historycznego. Przypuszcza się, że uruchomienie słodowni miejskich nastąpiło dopiero po przejęciu terenu zamku krzyżackiego, a raczej tego, co po nim pozostało po buncie elblążan w 1454 roku.<ref name="piwoelblag"/>

	== Ciekawostki ==		== Ciekawostki ==

Sauron: /* Produkcja */

2014-03-24T14:23:25Z

Produkcja

← poprzednia wersja		Wersja z 16:23, 24 mar 2014
Linia 90:		Linia 90:
	W [[XVI]] wieku Mikołaj Rej pisał: ''"... i plebani z miąższą szyją, jiżto bardzo piwo piją."''<ref name="gawedy">"Gawędy o piwie", Primke Robert, Szczerepa Wojciech, Szczerepa Maciej, Egros 2007r., ISBN 978-83-89986-23-8</ref>		W [[XVI]] wieku Mikołaj Rej pisał: ''"... i plebani z miąższą szyją, jiżto bardzo piwo piją."''<ref name="gawedy">"Gawędy o piwie", Primke Robert, Szczerepa Wojciech, Szczerepa Maciej, Egros 2007r., ISBN 978-83-89986-23-8</ref>

	== Produkcja ==		== Produkcja piwa w średniowiecznym Elblągu ==

	Produkcję [[Piwo\|piwa]] rozpoczynano od moczenia ziarna w drewnianych, miedzianych lub murowanych kadziach aż wykiełkowało. Następnie poddawano je suszeniu, a sposób, w jaki to robiono miał wpływ na późniejszy smak i barwę [[Piwo\|piwa]] (piwo jasne powstawało ze [[Słód\|słodu]] suszonego powietrzem, ciemne, czerwone lub prawie czarne w wyniku suszenia ogniowego). Wysuszony słód był śrutowany, czyli rozcierany w młynach i kierowany prawie natychmiast do warzenia, kiedy to słód odcedzano, zalewano wrzątkiem (głównym źródłem zaopatrzenia w wodę mieszkańców Elbląga była Kumiela, ale wodę doprowadzano wodociągami również z okolic winnic) i dodawano chmiel, zarówno ten hodowany jak i rosnący dziko (tzw. chmielniki znajdowały się również w okolicach Elbląga, a pierwsza wzmianka o nich pochodzi z 1409 roku – wspomniany jest ogród chmielny znajdujący się na wzgórzu, w pobliżu szubienicy, czyli tam, gdzie krzyżują się ulica Królewiecka z płk. Dąbka i Teatralną).<ref name="piwoelblag">{{cytuj stronę \| url = http://staremiastoelblag-mah.blogspot.com/2013/12/piwo-w-sredniowieczu.html \| tytuł = Piwo w średniowieczu \| nazwisko = Fonferek \| imię = Joanna \| data = poniedziałek, 23 grudnia 2013 \| język = pl \| data dostępu = 2014-03-24}}</ref>		Produkcję [[Piwo\|piwa]] rozpoczynano od moczenia ziarna w drewnianych, miedzianych lub murowanych kadziach aż wykiełkowało. Następnie poddawano je suszeniu, a sposób, w jaki to robiono miał wpływ na późniejszy smak i barwę [[Piwo\|piwa]] (piwo jasne powstawało ze [[Słód\|słodu]] suszonego powietrzem, ciemne, czerwone lub prawie czarne w wyniku suszenia ogniowego). Wysuszony słód był śrutowany, czyli rozcierany w młynach i kierowany prawie natychmiast do warzenia, kiedy to słód odcedzano, zalewano wrzątkiem (głównym źródłem zaopatrzenia w wodę mieszkańców Elbląga była Kumiela, ale wodę doprowadzano wodociągami również z okolic winnic) i dodawano chmiel, zarówno ten hodowany jak i rosnący dziko (tzw. chmielniki znajdowały się również w okolicach Elbląga, a pierwsza wzmianka o nich pochodzi z 1409 roku – wspomniany jest ogród chmielny znajdujący się na wzgórzu, w pobliżu szubienicy, czyli tam, gdzie krzyżują się ulica Królewiecka z płk. Dąbka i Teatralną).<ref name="piwoelblag">{{cytuj stronę \| url = http://staremiastoelblag-mah.blogspot.com/2013/12/piwo-w-sredniowieczu.html \| tytuł = Piwo w średniowieczu \| nazwisko = Fonferek \| imię = Joanna \| data = poniedziałek, 23 grudnia 2013 \| język = pl \| data dostępu = 2014-03-24}}</ref>

	Słód z chmielem warzono w miedzianych panwiach lub kotłach. Warzenie piwa trwało do czterech godzin. Na tym etapie produkcji dodawano czasem jeszcze inne składniki, które zmieniały smak i właściwości piwa, np. cukier, miód, suszone owoce, a później cynamon lub goździki. Czasem zamiast chmielu dodawano wierzbowe liście. Zamienniki (były nimi również zioła) miały ulepszyć napój, czasem ukryć jego niezbyt dobrą jakość lub nasilić jego wprawiające w oszołomienie właściwości. Po zagotowaniu, studzono i dodawano drożdże i całość zlewano do dębowych beczek, gdzie piwo fermentowało. Napój, który powstawał mocno różnił się od trunku obecnie nazywanego piwem. Miał niewielką zawartość alkoholu, a konsystencję gęstszą niż starannie filtrowane dzisiejsze napoje.		Słód z chmielem warzono w miedzianych panwiach lub kotłach. Warzenie piwa trwało do czterech godzin. Na tym etapie produkcji dodawano czasem jeszcze inne składniki, które zmieniały smak i właściwości piwa, np. cukier, miód, suszone owoce, a później cynamon lub goździki. Czasem zamiast chmielu dodawano wierzbowe liście. Zamienniki (były nimi również zioła) miały ulepszyć napój, czasem ukryć jego niezbyt dobrą jakość lub nasilić jego wprawiające w oszołomienie właściwości. Po zagotowaniu, studzono i dodawano drożdże i całość zlewano do dębowych beczek, gdzie piwo fermentowało. Napój, który powstawał mocno różnił się od trunku obecnie nazywanego piwem. Miał niewielką zawartość alkoholu, a konsystencję gęstszą niż starannie filtrowane dzisiejsze napoje.

			Produkcja piwa w mieście związana była z odpowiednim rozmieszczeniem budynków słodowni i browaru. Słodownia zazwyczaj wznoszona była na obrzeżach miasta, browar natomiast znajdował się na działkach mieszczańskich, w przypadku miast hanzeatyckich, a więc i Elbląga, za frontowym budynkiem mieszkalnym, czyli na podwórzu. W czasach krzyżackich funkcjonowała w Elblągu słodownia i browar na Podzamczu Północnym, czyli na terenie obecnego Muzeum Archeologiczno-Historycznego. Przypuszcza się, że uruchomienie słodowni miejskich nastąpiło dopiero po przejęciu terenu zamku krzyżackiego, a raczej tego, co po nim pozostało po buncie elblążan w 1454 roku.<ref name="piwoelblag"\>

	== Ciekawostki ==		== Ciekawostki ==

Sauron o 14:20, 24 mar 2014

2014-03-24T14:20:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 16:20, 24 mar 2014
Linia 89:		Linia 89:

	W [[XVI]] wieku Mikołaj Rej pisał: ''"... i plebani z miąższą szyją, jiżto bardzo piwo piją."''<ref name="gawedy">"Gawędy o piwie", Primke Robert, Szczerepa Wojciech, Szczerepa Maciej, Egros 2007r., ISBN 978-83-89986-23-8</ref>		W [[XVI]] wieku Mikołaj Rej pisał: ''"... i plebani z miąższą szyją, jiżto bardzo piwo piją."''<ref name="gawedy">"Gawędy o piwie", Primke Robert, Szczerepa Wojciech, Szczerepa Maciej, Egros 2007r., ISBN 978-83-89986-23-8</ref>

			== Produkcja ==

			Produkcję [[Piwo\|piwa]] rozpoczynano od moczenia ziarna w drewnianych, miedzianych lub murowanych kadziach aż wykiełkowało. Następnie poddawano je suszeniu, a sposób, w jaki to robiono miał wpływ na późniejszy smak i barwę [[Piwo\|piwa]] (piwo jasne powstawało ze [[Słód\|słodu]] suszonego powietrzem, ciemne, czerwone lub prawie czarne w wyniku suszenia ogniowego). Wysuszony słód był śrutowany, czyli rozcierany w młynach i kierowany prawie natychmiast do warzenia, kiedy to słód odcedzano, zalewano wrzątkiem (głównym źródłem zaopatrzenia w wodę mieszkańców Elbląga była Kumiela, ale wodę doprowadzano wodociągami również z okolic winnic) i dodawano chmiel, zarówno ten hodowany jak i rosnący dziko (tzw. chmielniki znajdowały się również w okolicach Elbląga, a pierwsza wzmianka o nich pochodzi z 1409 roku – wspomniany jest ogród chmielny znajdujący się na wzgórzu, w pobliżu szubienicy, czyli tam, gdzie krzyżują się ulica Królewiecka z płk. Dąbka i Teatralną).<ref name="piwoelblag">{{cytuj stronę \| url = http://staremiastoelblag-mah.blogspot.com/2013/12/piwo-w-sredniowieczu.html \| tytuł = Piwo w średniowieczu \| nazwisko = Fonferek \| imię = Joanna \| data = poniedziałek, 23 grudnia 2013 \| język = pl \| data dostępu = 2014-03-24}}</ref>

			Słód z chmielem warzono w miedzianych panwiach lub kotłach. Warzenie piwa trwało do czterech godzin. Na tym etapie produkcji dodawano czasem jeszcze inne składniki, które zmieniały smak i właściwości piwa, np. cukier, miód, suszone owoce, a później cynamon lub goździki. Czasem zamiast chmielu dodawano wierzbowe liście. Zamienniki (były nimi również zioła) miały ulepszyć napój, czasem ukryć jego niezbyt dobrą jakość lub nasilić jego wprawiające w oszołomienie właściwości. Po zagotowaniu, studzono i dodawano drożdże i całość zlewano do dębowych beczek, gdzie piwo fermentowało. Napój, który powstawał mocno różnił się od trunku obecnie nazywanego piwem. Miał niewielką zawartość alkoholu, a konsystencję gęstszą niż starannie filtrowane dzisiejsze napoje.

	== Ciekawostki ==		== Ciekawostki ==

Sauron: /* Europa */

2013-11-27T12:21:23Z

Europa

← poprzednia wersja		Wersja z 14:21, 27 lis 2013
Linia 51:		Linia 51:

	=== Europa ===		=== Europa ===
	Niedawne odkrycia (wykopaliska od 1999r, publikacja w 2013r.) na terenie Hiszpanii, przesunęły historyczna granicę produkcji [[Piwo\|piwa]] w Europie o kilka tysięcy lat. W jaskini Can Sadurní ([[:pl:Begues_(Hiszpania)\|Begues]], Hiszpania) wśród szkieletów ludzkich z przed 6400 lat znaleziono fragment glinianego kubka (prawdopodobnie jako dar w rytualnym pochówku) ze skamieniałościami [[:pl:Fitolity\|fitolitów]] [[:pl:Szczawiany\|szczawianów]] i [[:pl:Jęczmień_zwyczajny\|jęczmienia]]. Osady te zostały określone, jako najstarsze, naukowe dowody na fermentację [[Piwo\|piwa]] w Europie.<~~rev~~>{{cytuj stronę \| url = http://www.pasthorizonspr.com/index.php/archives/11/2013/neolithic-death-ritual-includes-earliest-evidence-european-beer \| tytuł = Neolithic death ritual includes earliest evidence for European beer \| autor = University of Barcelona \| data = 2013-11-23 \| język = en \| data dostępu = 2013-11-27}}</ref>		Niedawne odkrycia (wykopaliska od 1999r, publikacja w 2013r.) na terenie Hiszpanii, przesunęły historyczna granicę produkcji [[Piwo\|piwa]] w Europie o kilka tysięcy lat. W jaskini Can Sadurní ([[:pl:Begues_(Hiszpania)\|Begues]], Hiszpania) wśród szkieletów ludzkich z przed 6400 lat znaleziono fragment glinianego kubka (prawdopodobnie jako dar w rytualnym pochówku) ze skamieniałościami [[:pl:Fitolity\|fitolitów]] [[:pl:Szczawiany\|szczawianów]] i [[:pl:Jęczmień_zwyczajny\|jęczmienia]]. Osady te zostały określone, jako najstarsze, naukowe dowody na fermentację [[Piwo\|piwa]] w Europie.<ref>{{cytuj stronę \| url = http://www.pasthorizonspr.com/index.php/archives/11/2013/neolithic-death-ritual-includes-earliest-evidence-european-beer \| tytuł = Neolithic death ritual includes earliest evidence for European beer \| autor = University of Barcelona \| data = 2013-11-23 \| język = en \| data dostępu = 2013-11-27}}</ref>

	Piwo miało duże znaczenie dla wczesnych Rzymian i zwano je wtedy "winem z jęczmienia". Jednak w czasach Republiki wino zastąpiło [[Piwo\|piwo]], jako preferowany napój alkoholowy, a piwo uznano za trunek odpowiedni jedynie dla barbarzyńców. Tacyt pisywał pogardliwie, w swoich dziełach, o piwie warzonym przez ludy Germańskie.		Piwo miało duże znaczenie dla wczesnych Rzymian i zwano je wtedy "winem z jęczmienia". Jednak w czasach Republiki wino zastąpiło [[Piwo\|piwo]], jako preferowany napój alkoholowy, a piwo uznano za trunek odpowiedni jedynie dla barbarzyńców. Tacyt pisywał pogardliwie, w swoich dziełach, o piwie warzonym przez ludy Germańskie.

← poprzednia wersja		Wersja z 09:49, 20 kwi 2015
Linia 86:		Linia 86:
	W Polsce piwo można nazwać napojem narodowym. Powód tego jest dosyć prozaiczny - w naszym kraju nie dojrzewała [[:pl:Winorośl\|winorośl]].		W Polsce piwo można nazwać napojem narodowym. Powód tego jest dosyć prozaiczny - w naszym kraju nie dojrzewała [[:pl:Winorośl\|winorośl]].

	Wielkim amatorem piwa był sam król [[wikipedia:pl:Bolesław_Chrobry\|Bolesław Chrobry]]. Który, jak opisywał niemiecki kronikarz Thietmar, częstował tym trunkiem [[:pl:Otton_III_(cesarz_rzymski)\|cesarza Ottona III]] podczas [[:pl:Zjazd_gnieźnieński\|zjazdu gnieźnieńskiego]]. Niektórzy nawet przezwali go piwożłopem (niem. "trink bier"), z racji rzekomego nadużywania tego napoju.		Wielkim amatorem piwa był sam król [[wikipedia:pl:Bolesław_Chrobry\|Bolesław Chrobry]]. Który, jak opisywał niemiecki biskup i kronikarz [[:pl:Thietmar z Merseburga\|Thietmar z Merseburga]], częstował tym trunkiem [[:pl:Otton_III_(cesarz_rzymski)\|cesarza Ottona III]] podczas [[:pl:Zjazd_gnieźnieński\|zjazdu gnieźnieńskiego]]. Niektórzy nawet przezwali go piwożłopem (niem. "trink bier"), z racji rzekomego nadużywania tego napoju<ref>{{cite book\|last1=Kochańczyk\|first1=Jan\|title=Piwo napój narodowy!\|date=2012\|publisher=Wydawnictwo Internetowe E-bookowo\|location=[Będzin]\|isbn=978-83-63080-10-5}}</ref>.

	[[wikipedia:pl:Gall_Anonim\|Gall Anonim]] w swoich kronikach pisał: ''"...Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego ciągle ubywało"'' lub ''"Mam ci ja beczułkę dobrze sfermentowanego piwa, które przygotowałem na postrzyżyny mego jedynego syna jakiego mam, lecz cóż znaczy ta odrobinka?"''.		[[wikipedia:pl:Gall_Anonim\|Gall Anonim]] w swoich kronikach pisał: ''"...Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego ciągle ubywało"'' lub ''"Mam ci ja beczułkę dobrze sfermentowanego piwa, które przygotowałem na postrzyżyny mego jedynego syna jakiego mam, lecz cóż znaczy ta odrobinka?"''.