Edward I - Historia wersji

Sauron o 16:52, 31 sie 2009

2009-08-31T16:52:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:52, 31 sie 2009
Linia 3:		Linia 3:
	(1239-1307)		(1239-1307)

	Syn [[Henryk III\|Henryka III]], wsławił się podporządkowaniem sobie Walii i Szkocji. Nazywano go "''Młotem na Szkotów''". Rządził od 1272 roku do śmierci. Został pochowany w katedrze westminsterskiej, a po jego śmierci tron Anglii objął jego syn [[Edward II]]. Edward I planował ożenić swego syna z królową Szkocji, kilkuletnią Małgorzatą. Kiedy jednak dziewczynka zmarła, a szkoccy panowie zgodzili się, by Edward wyznaczył kolejnego władcę Szkocji spośród trzynastu mniej lub więcej uprawnionych pretendentów, ten wybrał [[Jan Baliol\|Jana Baliola]], którego postawa dawała największe szanse na zwiększenie wpływów Anglii w Szkocji, pomijając drugiego Strażnika Królestwa, Roberta de Bruce, który miał do tronu szkockiego prawa co najmniej takie same, jeśli nie większe. Spowodowało to wybuch powstania, na czele którego stanął [[William Wallace]]. Po upadku powstania i bestialskiej egzekucji Wallace'a szanse na zjednoczenie Anglii i Szkocji zmalały niemal do zera. Szkotów, oburzonych egzekucją bohatera i szerzącym się angielskim bezprawiem, porwał ponownie do boju wnuk pominiętego pretendenta, [[Robert de Bruce]].		Syn [[Henryk III\|Henryka III]], wsławił się podporządkowaniem sobie Walii i Szkocji. Nazywano go "''Młotem na Szkotów''". Rządził od 1272 roku do śmierci. Został pochowany w katedrze westminsterskiej, a po jego śmierci tron Anglii objął jego syn [[Edward II]]. Edward I planował ożenić swego syna z królową Szkocji, kilkuletnią Małgorzatą. Kiedy jednak dziewczynka zmarła, a szkoccy panowie zgodzili się, by Edward wyznaczył kolejnego władcę Szkocji spośród trzynastu mniej lub więcej uprawnionych pretendentów, ten wybrał [[Jan Baliol\|Jana Baliola]], którego postawa dawała największe szanse na zwiększenie wpływów Anglii w Szkocji, pomijając drugiego Strażnika Królestwa, Roberta de Bruce, który miał do tronu szkockiego prawa co najmniej takie same, jeśli nie większe. Spowodowało to wybuch powstania, na czele którego stanął [[William Wallace]]. Po upadku powstania i bestialskiej egzekucji [[William Wallace\|Wallace'a]] szanse na zjednoczenie Anglii i Szkocji zmalały niemal do zera. Szkotów, oburzonych egzekucją bohatera i szerzącym się angielskim bezprawiem, porwał ponownie do boju wnuk pominiętego pretendenta, [[Robert de Bruce]].

	<br>		<br>
	[[Kategoria:Życiorysy]]		[[Kategoria:Życiorysy]]
			[[Kategoria:XIII]]
			[[Kategoria:XIV]]

Sauron o 15:05, 26 sie 2009

2009-08-26T15:05:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:05, 26 sie 2009
Linia 4:		Linia 4:

	Syn [[Henryk III\|Henryka III]], wsławił się podporządkowaniem sobie Walii i Szkocji. Nazywano go "''Młotem na Szkotów''". Rządził od 1272 roku do śmierci. Został pochowany w katedrze westminsterskiej, a po jego śmierci tron Anglii objął jego syn [[Edward II]]. Edward I planował ożenić swego syna z królową Szkocji, kilkuletnią Małgorzatą. Kiedy jednak dziewczynka zmarła, a szkoccy panowie zgodzili się, by Edward wyznaczył kolejnego władcę Szkocji spośród trzynastu mniej lub więcej uprawnionych pretendentów, ten wybrał [[Jan Baliol\|Jana Baliola]], którego postawa dawała największe szanse na zwiększenie wpływów Anglii w Szkocji, pomijając drugiego Strażnika Królestwa, Roberta de Bruce, który miał do tronu szkockiego prawa co najmniej takie same, jeśli nie większe. Spowodowało to wybuch powstania, na czele którego stanął [[William Wallace]]. Po upadku powstania i bestialskiej egzekucji Wallace'a szanse na zjednoczenie Anglii i Szkocji zmalały niemal do zera. Szkotów, oburzonych egzekucją bohatera i szerzącym się angielskim bezprawiem, porwał ponownie do boju wnuk pominiętego pretendenta, [[Robert de Bruce]].		Syn [[Henryk III\|Henryka III]], wsławił się podporządkowaniem sobie Walii i Szkocji. Nazywano go "''Młotem na Szkotów''". Rządził od 1272 roku do śmierci. Został pochowany w katedrze westminsterskiej, a po jego śmierci tron Anglii objął jego syn [[Edward II]]. Edward I planował ożenić swego syna z królową Szkocji, kilkuletnią Małgorzatą. Kiedy jednak dziewczynka zmarła, a szkoccy panowie zgodzili się, by Edward wyznaczył kolejnego władcę Szkocji spośród trzynastu mniej lub więcej uprawnionych pretendentów, ten wybrał [[Jan Baliol\|Jana Baliola]], którego postawa dawała największe szanse na zwiększenie wpływów Anglii w Szkocji, pomijając drugiego Strażnika Królestwa, Roberta de Bruce, który miał do tronu szkockiego prawa co najmniej takie same, jeśli nie większe. Spowodowało to wybuch powstania, na czele którego stanął [[William Wallace]]. Po upadku powstania i bestialskiej egzekucji Wallace'a szanse na zjednoczenie Anglii i Szkocji zmalały niemal do zera. Szkotów, oburzonych egzekucją bohatera i szerzącym się angielskim bezprawiem, porwał ponownie do boju wnuk pominiętego pretendenta, [[Robert de Bruce]].

			<br>
			[[Kategoria:Życiorysy]]

Sauron: Utworzył nową stronę „Grafika:EdwardI.jpg
'''Edward I Plantagenet, zwany Długonogim'''
(1239-1307) Syn Henryka III, wsławił się podporządkowaniem sobie Walii…”

2009-08-25T13:09:34Z

Utworzył nową stronę „Grafika:EdwardI.jpg<br> '''Edward I Plantagenet, zwany Długonogim'''<br> (1239-1307) Syn Henryka III, wsławił się podporządkowaniem sobie Walii…”

Nowa strona

[[Grafika:EdwardI.jpg]]<br>
'''Edward I Plantagenet, zwany Długonogim'''<br>
(1239-1307)

Syn [[Henryk III|Henryka III]], wsławił się podporządkowaniem sobie Walii i Szkocji. Nazywano go "''Młotem na Szkotów''". Rządził od 1272 roku do śmierci. Został pochowany w katedrze westminsterskiej, a po jego śmierci tron Anglii objął jego syn [[Edward II]]. Edward I planował ożenić swego syna z królową Szkocji, kilkuletnią Małgorzatą. Kiedy jednak dziewczynka zmarła, a szkoccy panowie zgodzili się, by Edward wyznaczył kolejnego władcę Szkocji spośród trzynastu mniej lub więcej uprawnionych pretendentów, ten wybrał [[Jan Baliol|Jana Baliola]], którego postawa dawała największe szanse na zwiększenie wpływów Anglii w Szkocji, pomijając drugiego Strażnika Królestwa, Roberta de Bruce, który miał do tronu szkockiego prawa co najmniej takie same, jeśli nie większe. Spowodowało to wybuch powstania, na czele którego stanął [[William Wallace]]. Po upadku powstania i bestialskiej egzekucji Wallace'a szanse na zjednoczenie Anglii i Szkocji zmalały niemal do zera. Szkotów, oburzonych egzekucją bohatera i szerzącym się angielskim bezprawiem, porwał ponownie do boju wnuk pominiętego pretendenta, [[Robert de Bruce]].

Edward I - Historia wersji

Sauron o 16:52, 31 sie 2009

Sauron o 15:05, 26 sie 2009

Sauron: Utworzył nową stronę „Grafika:EdwardI.jpg '''Edward I Plantagenet, zwany Długonogim''' (1239-1307) Syn Henryka III, wsławił się podporządkowaniem sobie Walii…”

Sauron: Utworzył nową stronę „Grafika:EdwardI.jpg
'''Edward I Plantagenet, zwany Długonogim'''
(1239-1307) Syn Henryka III, wsławił się podporządkowaniem sobie Walii…”