Almanach - Wkład użytkownika [pl]

Plik:P tulp.jpg

2010-05-11T16:39:38Z

Iguś: dolinkowanie autora

{{Grafika
| Opis = Portret Małgorzaty Tulp
| Data = 1655
| Wiek = XVII
| Autor = [[wikipedia:pl:Govert_Flinck|Govert (Govaert) Flinck]]
| Dzieło = "Portret Małgorzaty Tulp" (ang. "Portrait of Margaretha Tulp")
| Wymiary = 138 x 104 cm
| Materiał = olej na płótnie (ang. Oil on canvas)
| Pochodzenie = Amsterdam
| Autor reprodukcji =
| Źródło = Staatliche Museen, Kassel
| Źródło WWW = [http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/f/flinck/p_tulp.html Web Gallery of Art]
| Inne wersje =
|Warunki udostępnienia =
| Słowa kluczowe = ubiór damski, strój, suknia, biżuteria, naszyjnik z pereł, perły, kolczyki, fontanna, flakon, biała koszula, bransoletka
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Ubiór]]
[[Kategoria:Biżuteria]]

Kategoria:Biżuteria

2010-05-11T16:34:28Z

Iguś: Utworzył nową stronę „Obrazy i artykuły dotyczące wszelkiej maści biżuterii: naszyjniki, kolczyki, brosze, spinki, pierścienie, bransolety, sprzączki itp.”

Obrazy i artykuły dotyczące wszelkiej maści biżuterii: naszyjniki, kolczyki, brosze, spinki, pierścienie, bransolety, sprzączki itp.

Plik:P tulp.jpg

2010-05-11T16:32:10Z

Iguś:

{{Grafika
| Opis = Portret Małgorzaty Tulp
| Data = 1655
| Wiek = XVII
| Autor = Flinck Govert Teunisz
| Dzieło = "Portret Małgorzaty Tulp" (ang. "Portrait of Margaretha Tulp")
| Wymiary = 138 x 104 cm
| Materiał = olej na płótnie (ang. Oil on canvas)
| Pochodzenie = Amsterdam
| Autor reprodukcji =
| Źródło = Staatliche Museen, Kassel
| Źródło WWW = [http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/f/flinck/p_tulp.html Web Gallery of Art]
| Inne wersje =
|Warunki udostępnienia =
| Słowa kluczowe = ubiór damski, strój, suknia, biżuteria, perły, kolczyki, fontanna, flakon, biała koszula, bransoletka
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Ubiór]]
[[Kategoria:Biżuteria]]

Plik:P tulp.jpg

2010-05-11T16:20:40Z

Iguś: {{Grafika | Opis = | Data = 1655 | Wiek = XVII | Autor = Flinck Govert Teunisz | Dzieło = "Portret Małgorzaty Tulp" (ang. "Portrait of Margaretha Tulp") | Wymiary

{{Grafika
| Opis =
| Data = 1655
| Wiek = XVII
| Autor = Flinck Govert Teunisz
| Dzieło = "Portret Małgorzaty Tulp" (ang. "Portrait of Margaretha Tulp")
| Wymiary = 138 x 104 cm
| Materiał = olej na płótnie (ang. Oil on canvas)
| Pochodzenie =
| Autor reprodukcji =
| Źródło = Staatliche Museen, Kassel
| Źródło WWW = [http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/f/flinck/p_tulp.html]
| Inne wersje =
|Warunki udostępnienia =
| Słowa kluczowe =
}}
[[Kategoria:Obrazy]]

Ziemniak

2010-01-19T21:57:43Z

Iguś:

[[Ziemniaki]] jako roślina uprawna przybyła do Europy z Peru. Ich uprawa rozpowszechniła się dopiero w [[XVIII]] wieku i to z dużymi oporami. Do Polski ziemniaki trafiły z Niemiec, za czasów saskich, jak to zaświadcza [[wikipedia:pl:Jędrzej_Kitowicz|Jędrzej Kitowicz]] w swoim "[[Opis_Obyczajów_za_Panowania_Augusta_III/O_Kartoflach|Opisie obyczajów za panowanie Augusta III]]".

[[Kategoria:Jedzenie]]

Słonecznik

2010-01-19T21:56:24Z

Iguś:

[[Słonecznik]] jest roślina pochodzenia amerykańskiego. Metodę otrzymywania oleju słonecznikowego opatentowano dopiero w 1716r.<ref>WiŻ 12/2009, "Botanik przy wigilijnym stole", dr hab. Krzysztof Spalik</ref>

=== Przypisy ===
<references/>
<br>
[[Kategoria:Jedzenie]]

Jak zrobić piastę do namiotu szprychowego

2010-01-19T21:53:52Z

Iguś:

Piastę w namiocie szprychowym można zrobić (jak zazwyczaj) na wiele sposobów. Ponieważ nie zachowały się (lub nie zostały jeszcze odnalezione) żadne materiały związane z konstrukcja tego typu [[namiot|namiotów]], nie ma jednego właściwego sposobu. Poniżej, prosty przepis na piastę z materiałów dostępnych w sklepach.

[[Plik:20090823673.jpeg|thumb|300px|Zdj.1) Doklejanie trójkątów do podstawy piasty]]
Wydaje się, że najwłaściwsza formą była by piasta wycięta z jednego kawałka drewna z nawierconymi otworami na szprychy oraz na główny maszt namiotu. Wykonanie jej jest jednak bardzo kłopotliwe (potrzeba naprawdę sporego kawałka dobrego drewna, niespękanego, wytrzymałego etc.) a wersja klejona powinna być równie poprawna ze względu na materiały i technologie.

Na początek musisz zaplanować wielkość piasty jaka Ci będzie odpowiadać (proporcjonalnie do wielkości namiotu), ile szprych posiada namiot (lub będzie posiadać) i średnice szprych. Szukamy odpowiednio szerokich desek by zrobić górny i dolny okrąg. Na załączonym obrazku widać fragment piasty o średnicy 40cm. Ponieważ ciężko jest dostać materiał tak szeroki, możemy posłużyć się deskami klejonymi. W marketach budowlanych będą to parapety (droższy wariant oraz grubszy - 2,7cm) lub półki (tańszy oraz cieńszy - 1,8cm).

* Wycinamy dwa koła (odrysować je można sznurkiem z ołówkiem i gwoździem wbitym na środku) - wyrzynarką lub piłą taśmową.
* Dzielimy koło na równe trójkąty (w ilości równej ilości szprych) i po poszerzamy każdą linię do grubości szprychy.
* Wycinamy otwór na maszt namiotu, w tym wypadku jest to kwadrat - może być również koło. Rysujemy przekątne kwadratu, przechodzące przez środek w połowie długości i pod kątem prostym (tak umiejscowimy kwadrat dokładnie na środku). Nawiercamy otwory na rogach i wycinamy wyrzynarką.
* Z dodatkowego drewna wycinamy trójkąty równoboczne o wysokości (h) równiej długości promienia piasty, pomniejszonej o wycięty na środku kwadrat (czyli o 1/2 przekątnej tego kwadratu, lub długość promienia masztu namiotu - jeśli jest okrągły). Grubość drewna powinna być równa, lub odrobinę większa, od szerokości szprychy.
* Przyklejamy trójkąty jak na obrazku (Zdj. 1), tak by pomiędzy nimi powstały tunele na szprychy - na tym etapie będą wystawać po za obręb koła.
* Po przyklejeniu trójkątów wklejamy ograniczniki (niestety nie widać ich na zdjęciu), wszystkie w równej odległości od krawędzi koła, na końcu tunelu na szprychy (na nich będzie się blokować wsadzona szprycha). Ja wykorzystałem resztki odciętych szprych - szerokość będzie zawsze odpowiednia do tunelu.

[[Plik:20090916680.jpeg|thumb|300px|Zdj.2) Sklejona piasta]]
* Po wyschnięciu wszystkich elementów, przyklejamy drugą część piasty. Postaraj się by układ słojów górnego koła był przesunięty o 90<sup>o</sup> w stosunku do dolnego. W ten sposób w każdym kierunku będzie w miarę, równie wytrzymałe.
* Następnie obcinamy wystające fragment trójkątów ponad obrys koła (wyrzynarką lub piłą taśmową).
* Szlifujemy całe koło (szlifierka taśmowa lub oscylacyjna) (Zdj.3)
* Konserwujemy piastę, w niniejszym wypadku [[Pokost lniany|pokostem lnianym]] rozcieńczonym [[Terpentyna|terpentyną balsamiczną]] (Zdj.4)

[[Plik:20090924681.jpeg|300px|thumb|Zdj.3)]] [[Plik:20090927683.jpeg|300px|thumb|Zdj.4)]]

[[Kategoria:Rekonstrukcje]]

Ocet balsamiczny

2010-01-19T21:41:41Z

Iguś: /* Proces produkcji */

[[Ocet balsamiczny]] używany był już za czasów [[wikipedia:pl:Juliusz Cezar|Juliusza Cezara]] podczas kampanii galicyjskich. Pierwszy pisany dokument dotyczący octu pochodzi z [[XI]] wieku. Jest to poemat zamieszczony w kronice benedyktyńskiego zakonnika Dionizego i wspomina o butelce ''"laudatum acentum"'' (słynnego octu). Prawdziwy renesans popularności przezywał ten produkt od wieku [[XIV]] za sprawa książęcego rodu d'Este, który rządzi księstwem Modeny i Reggio Emilia az do [[XIX]] wieku. Liczne dokumenty z tego okresu potwierdzają, ze dwór książęcy przywiązywał szczególna wagę do tego produktu i posiadał komplety baryłek słynne w całej Europie.W tym czasie rozpowszechnił się zwyczaj ofiarowywania w darze octu balsamicznego ważnym osobistościom. Popularne było także wzbogacanie posagów szlachcianek baryłkami z octem. Określenie "balsamiczny" pojawiło się po raz pierwszy w 1747 roku w rejestrze winobrań i sprzedaży win. Uznaje się, że nazwę te nadano octowi dzięki zwyczajowi wykorzystywania octu jako lekarstwa na różne dolegliwości, m.in. bóle żołądka. Podczas epidemii dżumy w XVII wieku wykorzystywano go jako środek dezynfekujący lub na jego bazie wytwarzano leki stosowane jako antidotum na te chorobę. Od XVIII wieku ocet balsamiczny jest już znany w całej Europie.

== Proces produkcji ==
<UL>
<LI> Moszcz winogronowy jest gotowany. Wtedy to zachodzi proces fermentacji cukrowej i octowej.
<LI> Następnie leżakuje on w specjalnych baryłkach.
<LI> Do produkcji octu balsamicznego wykorzystuje się ściśle określone, miejscowe odmiany winogron trebbiano, lambrusco, l'occhio di gatto, spelonga czy berzemino.
</UL>

== Zastosowanie ==

Ocet balsamiczny używany jest jako przyprawa, która potrafi udoskonalić smaki zarówno wyrafinowanych, jak i prostych dan. Ocet używany jest w niewielkich ilościach, ponieważ jego zadaniem jest podkreślić, a nie zagłuszyć walory smakowe potrawy. W przypadku potraw gotowanych, ocet daje się na samym końcu gotowania, aby nie zmarnować jego złożonego bukietu. Gorące dania można przyprawić już na talerzu tuz przed podaniem. Octem balsamicznym można wzbogacać wiele potraw:

majonezy, sosy, doskonale komponuje się z czerwonym mięsem, dziczyzna i drobiem. Można polać nim gotowana rybe, plasterki szynki, sera żółtego, a nawet lody śmietankowe. Można go także dodawać do rożnych sosów.

[[Kategoria:Jedzenie]]

Plik:Market w.jpeg

2010-01-17T10:20:25Z

Iguś:

{{Grafika
| Opis = Przekupka z owocami, warzywami i drobiem
| Data = 1564
| Wiek = XVI
| Autor = [[wikipedia:pl:Joachim_Beuckelaer|Joachim Beuckelaer]]
| Dzieło = "Przekupka z owocami, warzywami i drobiem" (ang. "Market Woman with Fruit, Vegetables and Poultry")
| Wymiary = 118 x 171 cm
| Materiał = olej na dębowym drewnie
| Źródło = Staatliche Museen, Kassel
| Źródło WWW = [http://www.wga.hu/html/b/beuckela/market_w.html Web Gallery of Art]
| Inne wersje = [[Plik:market_w2d.jpeg|200px]]
| Słowa kluczowe = ważywa, owoce, drób, ogórek, ogórki, orzechy laskowe, orzechy włoskie, kapusta, kapusta pekińska, sałata, jabłka, wiśnie, fasolka szparagowa, marchewka, winogrona, gruszka, gruszki, śliwka, śliwki, kosz, koszyk, kosze, koszyki, warzywa strączkowe,
|Warunki udostępnienia =
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Jedzenie]]

Plik:Almanach-Targ warzywny-XVI.jpeg

2010-01-17T10:15:42Z

Iguś:

{{Grafika
| Opis = "Targ warzywny"
| Data = 1567
| Wiek = XVI
| Autor = [[wikipedia:pl:Pieter_Aertsen|Pieter Aersten]]
| Dzieło = "Targ warzywny" (niem. "Gemüseverkäuferin")
| Wymiary = 110 x 110 cm
| Materiał = olej na płótnie
| Źródło = [[wikipedia:pl:Fundacja_Pruskiego_Dziedzictwa_Kultury|Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kultury]] - Staatliche Museen, Berlin
| Źródło WWW = [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pieter_Aertsen_006.jpg www.wikimedia.org]
| Inne wersje =
| Słowa kluczowe = warzywo, warzywa, owoc, owoce, chleb, chleby, gofry, winogrono, winogrona, marchew, marchewka, marchewki, kalafior, kalafiory, ogórek, ogórki, rzodkiew, rzodkwie, kapusta, kapusty, sałata, sałaty, orzech włoski, orzechy włoskie, ryba, ryby, brzoskwinia, brzoskwinie, zwierze, zwierzęta, krowa, krowy, koń, konie
|Warunki udostępnienia =
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Jedzenie]]
[[Kategoria:Ubiór]]

Plik:Almanach-Targ warzywny-XVI.jpeg

2010-01-17T10:14:06Z

Iguś:

{{Grafika
| Opis = "Targ warzywny"
| Data = 1567
| Wiek = XVI
| Autor = [[wikipedia:pl:Pieter_Aertsen|Pieter Aersten]]
| Dzieło = "Targ warzywny" (niem. "Gemüseverkäuferin")
| Wymiary = 110 x 110 cm
| Materiał = olej na płótnie
| Źródło = [[wikipedia:pl:Fundacja_Pruskiego_Dziedzictwa_Kultury|Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kultury]] - Staatliche Museen, Berlin
| Źródło WWW = [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pieter_Aertsen_006.jpg www.wikimedia.org]
| Inne wersje =
| Słowa kluczowe = warzywo, warzywa, owoc, owoce, chleb, chleby, gofry, winogrono, winogrona, marchew, marchewka, marchewki, kalafior, kalafiory, ogórek, ogórki, rzodkiew, rzodkwie, kapusta, kapusty, sałata, sałaty, orzech włoski, orzechy włoskie, ryba, ryby, brzoskwinia, brzoskwinie
|Warunki udostępnienia =
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Jedzenie]]
[[Kategoria:Ubiór]]

Plik:Almanach-Targ warzywny-XVI.jpeg

2010-01-17T10:07:58Z

Iguś:

{{Grafika
| Opis = "Targ warzywny"
| Data = 1567
| Wiek = XVI
| Autor = [[wikipedia:pl:Pieter_Aertsen|Pieter Aersten]]
| Dzieło = "Targ warzywny" (niem. "Gemüseverkäuferin")
| Wymiary = 110 x 110 cm
| Materiał = olej na płótnie
| Źródło = [[wikipedia:pl:Fundacja_Pruskiego_Dziedzictwa_Kultury|Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kultury]] - Staatliche Museen, Berlin
| Źródło WWW = [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pieter_Aertsen_006.jpg www.wikimedia.org]
| Inne wersje =
| Słowa kluczowe = warzywo,warzywa, owoc, owoce, chleb, chleby, gofry, winogrono, winogrona, marchew, marchewka, marchewki, kalafior, kalafiory, ogórek, ogórki, rzodkiew, rzodkwie, kapusta, kapusty, sałata, sałaty
|Warunki udostępnienia =
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Jedzenie]]
[[Kategoria:Ubiór]]

Plik:Almanach-Targ warzywny-XVI.jpeg

2010-01-17T10:06:30Z

Iguś:

{{Grafika
| Opis = "Targ warzywny"
| Data = 1567
| Wiek = XVI
| Autor = [[wikipedia:pl:Pieter_Aertsen|Pieter Aersten]]
| Dzieło = "Targ warzywny" (niem. "Gemüseverkäuferin")
| Wymiary = 110 x 110 cm
| Materiał = olej na płótnie
| Źródło = [[wikipedia:pl:Fundacja_Pruskiego_Dziedzictwa_Kultury|Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kultury]] - Staatliche Museen, Berlin
| Źródło WWW = [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pieter_Aertsen_006.jpg www.wikimedia.org]
| Inne wersje =
| Słowa kluczowe = warzywo,warzywa, owoc, owoce, chleb, chleby, gofry, winogrono, winogrona, marchew, marchewka, marchewki, kalafior, kalafiory, ogórek, ogórki, rzodkiew, rzodkiewki, kapusta, kapusty, sałata, sałaty
|Warunki udostępnienia =
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Jedzenie]]
[[Kategoria:Ubiór]]

Plik:Almanach-Targ warzywny-XVI.jpeg

2010-01-17T10:03:14Z

Iguś:

{{Grafika
| Opis = "Targ warzywny"
| Data = 1567
| Wiek = XVI
| Autor = [[wikipedia:pl:Pieter_Aertsen|Pieter Aersten]]
| Dzieło = "Targ warzywny" (niem. "Gemüseverkäuferin")
| Wymiary = 110 x 110 cm
| Materiał = olej na płótnie
| Źródło = [[wikipedia:pl:Fundacja_Pruskiego_Dziedzictwa_Kultury|Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kultury]] - Staatliche Museen, Berlin
| Źródło WWW = [http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pieter_Aertsen_006.jpg www.wikimedia.org]
| Inne wersje =
| Słowa kluczowe = warzywa, owoce, chleb, gofry, winogrona, marchewka, kalafior, ogórki, rzodkiew, kapusta, sałata
|Warunki udostępnienia =
}}
[[Kategoria:Obrazy]]
[[Kategoria:Jedzenie]]
[[Kategoria:Ubiór]]

Jak zrobić świecę

2010-01-17T09:23:10Z

Iguś: /* Jak myć narzędzia z wosku */

== Z czego można robić świece ==

Historycznie [[świeca|świece]] wykonane były z [[wikipedia:pl:Łój_(kuchnia)|łoju]] lub [[wikipedia:pl:Wosk_pszczeli|wosku pszczelego]]. W późniejszym okresie z [[wikipedia:pl:Parafina|parafiny]] - więcej informacji możesz znaleźć w artykule o samej [[świeca|świecy]]. Na potrzeby tego poradnika zajmiemy się [[wikipedia:pl:Wosk_pszczeli|woskiem pszczelim]].

== Kilka pomocnych wskazówek ==

=== Podgrzewanie wosku ===

Polecam podgrzewać wosk w kąpieli wodnej, ma to naprawdę wiele zalet i chyba tylko jedną wadę. Czyli do metalowego naczynia wlewamy wodę, w środku umieszczamy mniejsze naczynie (najlepiej by nie dotykało bezpośrednio dna) i dopiero do niego wkładamy wosk. Wspomniane zalety to:
* wosk mniej paruje (mniejsza temperatura) - mniejsze straty
* łatwiej utrzymać temperaturę na granicy topnienia wosku (wyższa temperatura = mniejsze przyrosty świecy)
* nie ma obawy ze przegrzejemy wosk i się zapali (jeśli ogrzewamy na otwartym ogniu)
* wiemy ze temperatura wosku nie przekroczy 100°C - wiec jest to w miarę bezpieczna temperatura dla ciała (w porównaniu do tej, jaką może osiągnąć, nim sam zacznie wrzeć - ponad 300°C)
* im mniejsza temperatura - tym szybciej przyrastają świece
* ewentualny skapujący wosk wpada do wody (nie brudzi)

A wspomniana wada - dużo dłużej trzeba poczekać aż wosk się rozpuści (temperatura jego przejścia z ciała stałego w płynne, to około 70°C)

=== Jak myć narzędzia z wosku ===

Wosk pszczeli ma dużą lepkość i wyższą temperaturę topnienia (od np. parafiny) - przez to dość intensywnie oblepia narzędzia i ciężko się go po pracy z nich pozbyć. Proponowany zestaw do mycia to wrzątek, płyn do mycia naczyń i zmywak (gąbka na rączce z dozownikiem płynu, lub szczotka).

* Wrzątkiem rozpuszczamy wosk, detergent sprawi że nie będzie ponownie przywierał, gąbka umożliwia mycie bez ryzykowania poparzeń.
* Jeśli są to małe przedmioty (łyżki, noże etc) do zagotowanej wody w garnku, wlewamy sporo detergentu i w większości wypadków wystarczy nimi porządnie zamieszać w naczyniu, następnie opłukać i umyć standardowo.
* Jeśli mamy wosk/parafinę na materiale lub tkaninie - pozostaje stara metoda z żelazkiem. Nad i pod ubrudzone miejsce wkładamy dobrze chłonny materiał (np. ręczniki jednorazowe, papier toaletowy) i przeprasowujemy rozgrzanym żelazkiem - kilka razy (wymieniając ręcznik) aż plama zniknie (lub prawie zniknie - może pozostać tłuszcz, który już można sprać standardowo)

== Kolejne etapy produkcji ==

[[Plik:Etapy_produkcji_swiecy.jpeg|Kolejne etapy produkcji świecy przez zamaczanie|200px|thumb|right]]

=== Przygotowanie wosku ===

Na początek wosk należy oczyścić, nie jest to proste zadanie (jeśli chcemy zrobić to dokładnie) - na początek wystarczy jednak pozbyć się tylko resztek roślin, pszczół etc. - czyli ogólnie większych fragmentów. W tym celu rozpuszczamy wosk i
* zgarniamy metalowym sitkiem zabrudzenia (mniej dokładna metoda - mniej problemów)
* przelewamy gorący wosk przez sitko
Możemy użyć też sitka z innego materiału (lub rzadkiego płótna) - jednak z racji dobrego przewodzenia ciepła przez metal - sitko będzie dużo mniej się zasklepiać woskiem i łatwiej będzie je umyć.

== Linki dalej ==
[http://en.howtopedia.org/wiki/How_to_Make_Candles HowToPedia - How to make a candles]

[[Kategoria:Rekonstrukcje]]